اولویت بندی معیارهای ناکارایی شعب بانک ملی در ایران
نویسندگان
1 گروه علوم اقتصادی،واحدالیگودرز،دانشگاه آزاد اسلامی،الیگودرز،ایران
2 گروه اقتصاد، دانشگاه آیت الله بروجردی،لرستان،ایران
3 گروه اقتصاد، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)، لرستان ایران
doi
10.30495/fed.2022.697612چکیده
چکیدهدر زمینه کارایی و بهره وری سیستم بانکی ، تحقیقات مختلفی انجام شده است و مدلهای مختلفی برای بررسی میزان ناکارایی بانکها وجود دارند. این تنوّع در مدلها بهدلیل ماهیّت مفهوم کارایی، بهویژه مرزهای نامشخص آن و بهدلیل مفهومسازیهای متنوع کارایی سازمانی است. برخی از رویکردهای محاسبه ناکارایی براساس اهداف بانکها عبارتند از: مدل هدف، مدل سیستمی و مدل عدم کارایی. اما تحقیقات با دیدگاه جامع در زمینه ناکارایی شعب بانکی، یافت نشده است، در این تحقیق از همه رویکردهای در اختیار متخصصان شعب بانکی دارای تحصیلات و تجربه استفاده شده است. زیرا بکارگیری یک معیار واحد، برای شعب بانک مناسب نیست و هیچ معیار واحدی وجود ندارد که بتواند همه فعالیت های شعب بانک ها را تامین کند. لذا ضمن شناسایی معیارها و شاخص های آن با نظر متخصصان بانکی غربال شدهاند. این تحقیق براساس نظر خبرگان بانکی و تجزیه و تحلیل با روش دلفی فازی و تحلیل سلسله مراتبی به این نتیجه رسیدند که نسبت های سود سپرده ها به سود تسهیلات پرداختی شعبه، دارایی شعب به درآمد حاصل از تسهیلات، مطالبات معوق و سررسید گذشته به کل مانده تسهیلات شعبه، نسبت وجوه آماده به وام به کل سپرده های شعبه، نسبت کل مطالبات نامطلوب به کل تسهیلات شعبه و نسبت نقدینگی به مجموع دارایی های شعبه، به ترتیب عدم کارایی شعبه را نشان می دهند و بانک ملی به دنبال اهداف مشابه اهداف بانک های متعارف می باشند که شامل سودآوری توام با کاهش ریسک های بانکی می باشند.