تحلیل روش تدریس پژوهی در توسعه حرفه ای دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیارگروه علوم تربیتی، دانشگاه عترت، واوان، تهران.
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیارگروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش پیش رو واکاوی وضعیت برنامه های آموزشی تدریس پژوهی در توسعه حرفه ای دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان بود. روش: از روش پژوهش آمیخته (کیفی - کمی) استفاده شد. نمونه آماری بخش کمی شامل 300 نفر (150 زن و 150 مرد) از نومعلمان و دانشجو معلمان مراکز تربیت معلم شهر تهران بود که در سال تحصیلی 1402-1401 به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها در بخش کیفی از مصاحبه های نیمه ساختار یافته استفاده شد. به منظور پاسخ به پرسش های مصاحبه، تکنیک تحلیل مضمون(محتوا) مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون فریدمن برای مقایسه میانگین رتبه ها و تحلیل واریانس برای بررسی تفاوت میانگین ها استفاده شد. یافتهها: وضعیت تدریس پژوهی در دانشگاه فرهنگیان در شرایط مطلوبی قرار ندارد. مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر کیفیت تدریس پژوهی عبارتند از: عوامل فردی، عوامل اجتماعی، عوامل اقتصادی، عوامل سازمانی و عوامل آموزشی. مهمترین موانع اجرای تدریس پژوهی عبارت بودند از: عدم دانش و آگاهی کافی دانشجو معلمان و نومعلمان، عدم حمایت مالی مناسب از طرف آموزش و پروزش، عدم ارائه خدمات مشاروه ای مناسب از طرف آموزش و پروش، مشکلات مالی فراگیران، مشکلات روان شناختی و خانوادگی فراگیران، مشکلات تحصیلی فراگیران، عدم تاثیر امور پژوهشی در تدریس برای معلمان و عدم امکانات و تجهیزات کافی. نتیجهگیری: بر اساس اهمیت و اثرگذاری اجرای تدریس پژوهی بر کیفیت فراید یاددهی- یادگیری، ضروری است دست اندگاران نظام تربیتی بیش از پیش به فراهم کردن زیرساخت ها و برگزاری دوره های مهارت افزایی با کیفیت بیشتر و ایجاد انگیزه و تشویق بیشترمعلمانی که از این روش استفاده می کنند توجه نمایند.