شناسایی بایسته های اجرای فرآیند منتورینگ اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران. ایران.

2 استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران. ایران

3 دانشیار، گروه روش ها و برنامه های آموزشی و درسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران. ایران

doi
چکیده

هدف : در حال حاضر مراکز توسعه و بهسازی دانشگاه­ها و موسسات آموزشی در دنیا تلاش می­کنند تا با تدوین و بکارگیری شیوه ­های جدیدی همچون منتورینگ، به نتایج کارآمدتری در فراهم آوردن برنامه های بهسازی اعضای هیئت علمی خود دست یابند. لذا این پژوهش با هدف شناسایی ­بایسته­ های اجرای فرآیند منتورینگ اعضای هیئت علمی در دانشگاه فردوسی مشهد به انجام رسید. روش­ : این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پژوهش نظریه­ ای مبتنی بر تحلیل مضمون نگاشته شد.  جامعه این پژوهش، کلیه اعضای هیئت علمی در تمامی دانشکده‌های دانشگاه فردوسی مشهد است، که در سطوح علمی استادیار، دانشیار و استاد مشغول به کار می­باشند. برای نمونه‌گیری در بخش کیفی از روش نمونه‌گیری هدفمند و برای جمع ­آوری داده ها از  مصاحبه نیمه ­ساختاریافته با 19 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد استفاده شد. یافته ها : ­بایسته­ های اجرای منتورینگ اعضای هیئت علمی در دانشگاه فردوسی مشهد در 3 مقوله اصلی بایسته ­های سازمانی، فردی و مدیریتی شناسایی شدند و 14 زیر مقوله­ را در خود جای داده ­­اند که ذیل مقوله بایسته ­های سازمانی 6 زیر مقوله بایسته­ های فرهنگی، نهادی، ارتباطی و تعاملی، اجتماعی، اداری و شغلی و تشویقی قرار دارد. بایسته ­های فردی فرآیند منتورینگ اعضای هیئت علمی شامل 3 زیرمقوله بایسته ­های شخصیتی، حرفه­ای و تخصصی و جهت­ گیری غیرشخصی است. بایسته­ های اجرایی مدیریتی نیز شامل 5 مقوله شناسایی و کاربست فرصت­ها، شناسایی و کاربست چالش­ها، سیاست­گذاری و تصمیم­ گیری، مدیریت و راهبری و پیاده­ سازی و اجرا قرار دارد. نتیجه­ گیری : برای پیاده­ سازی منتورینگ اعضای هیئت علمی علاوه بر اهمیت  فرآیند اجرا، بایستی به عوامل و مؤلفه­ های زمینه ­ساز و تأثیرگذار توجه شود تا برنامه منتورینگ اعضای هیئت علمی در دانشگاه با موفقیت اجرایی شود.