مکانیسم‌های جامعه‌پذیری اعضاء هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت منابع انسانی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استاد، گروه آموزشی مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
چکیده

هدف : توجه به مدل‌های بومی در دستیابی به اهداف سازمانی می توند شرایط را به نفع سازمان متحول سازد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مولفه ها و شاخص های مکانیسم‌های جامعه‌پذیری اعضاء هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد. روش : روش تحقیق این مطالعه کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. داده ها با انجام 12 مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته از  خبرگان و اساتید باتجربه دانشگاهی به دست آمد که بر اساس روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ها با طراحی ظاهرشونده به دست آمد و با استفاده از کدگذاری براون کلارک و استرلینگ، تجزیه و  تحلیل تم شد. یافته ها : نتایج منجر به شناسایی مکانیسم های جامعه پذیری با 6 مقوله اصلی شامل پاداش و پرداخت، بازخورد، دوره‌های رسمی، روش‌های غیررسمی، درگیرشدن و مدیریت عملکرد و 19 مقوله فرعی شد. نتیجه گیری : نتایج این مطالعه نشان داد مولفه پاداش و پرداخت در اولویت قرار دارد و سازمان دانشگاه آزاد اسلامی باید به موضوع تمکین مالی اعضاء هیئت علمی توجه ویژه داشته باشد. بازخورد عملکرد زمانی مؤثر خواهد بود که به شکل عادلانه ارائه شود. برگزاری دوره‌های آموزشی و نشست‌های موجب تقویت روحیه همکاری و انگیزه آنها می‌شود. دورهمی‌های خانوادگی و امکانات رفاهی ضمن کاهش تعارضات فردی و سازمانی، فرصت‌های تعامل، همدلی و یادگیری را افزایش می‌دهند. شرکت در شوراها و رویدادهای دانشگاهی فرصتی ارزشمند برای توسعه و پیشرفت فردی و حرفه‌ای است. توجه به مدیریت عملکرد، می‌تواند محیطی پویا و کارآمد برای همه اعضای هیئت علمی در دانشگاه آزاد اسلامی فراهم کند.