توان‌مندی‌های اقلیم آسایش، راهبردی مناسب جهت توسعه گردشگری (مطالعه موردی:خراسان رضوی)

نویسندگان

1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

2 کارشناس‌ارشد جغرافیایی طبیعی

3 دکترای اقلیم‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، عضو باشگاه پژوهشگران جوان

doi
چکیده

چکیده در این تحقیق سعی شده تا با استفاده از شاخص دما-فیزیولوژیکPET به ارزیابی و شناسایی محدوده‌های آسایش اقلیمی در سطح خراسان رضوی پرداخته شود. بدین منظور در یک دوره آماری22ساله، چهار شهر مشهد، قوچان، سبزوار و گناباد در مقیاس روزانه مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. نتایج حاصل نشان می‌دهد دوره بدون تنش فیزیولوژیکی یا آسایش اقلیم، کوتاه بوده و برای شهر مشهد37، سبزوار42، گناباد36و قوچان51روز از سال می‌باشد. نتایج تحلیل ماهانه که بر اساس کیفیت اقلیم آسایشی صورت گرفته نشان می‌دهد مناسب‌ترین زمان سفر به شهر مشهد اردیبهشت و مهر ماه است. شهر سبزوار فقط اردیبهشت ماه و گناباد در طی آبانماه جهت فعالیت‌های گردشگری مناسب هستند. طبق نتایج حاصله بهترین شرایط اقلیم آسایشی قوچان در خرداد و مهرماه به وقوع می‌پیوندد. به نظر می‌رسد جهت مقصد گزینی سفرهای تابستانی، شهر مشهد و به‌خصوص قوچان(نواحی شمالی استان)از شرایط بهتری برخوردارند.

کلیدواژه‌ها