بررسی نقش مهاجرت های درون استانی در گسترش سکونتگاه های خودرو در منطقه کلان شهری تهران ( مطالعه موردی اسلامشهر)
نویسندگان
1 دانش آموخنه کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 استاد گروه جغرافیای دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
چکیده
براساس بررسی های بعمل آمده شهر تهران بطور مرتب سهم خود از جمعیت شهرنشین استان تهران را به نفع شهرهای اقماری واقع در اطراف خود از دست می دهد.این مسئله حاکی از نوعی شهرگریزی یا واگرایی شهری در این کلان شهر می باشد. اسلامشهر به عنوان یکی از سکونتگاه های خودرو و اقماری شهر تهران طی چند دهه اخیر نقش بسزایی را در جذب جمعیت سرریز شهر تهران بر عهده داشته است . در این پژوهش با مقایسه تطبیقی جریانات مهاجرتی چند دهه اخیر به شهرهای تهران و اسلامشهر مشخص می گردد که در ابتدا مهاجرین برون استانی از سراسر کشور به امید دستیابی به زندگی بهتر روانه شهر تهران شده و در ادامه تعداد زیادی از این مهاجرین بدلیل مواجهه با مشکلات عدیده خصوصاً مشکل مسکن مجبور به مهاجرت درون استانی به سکونتگاه های خودرو و پیرامونی شهر تهران مانند اسلامشهر به عنوان مرحله دوم از مهاجرت می شوند، این مسئله باعث رشد قارچ گونه جمعیتی و کالبدی اسلامشهر طی دهه های اخیر بدون هیچگونه برنامه ریزی ملی و منطقه ای شده است . برآوردهای انجام شده حاکی از آن است که طی دهه آتی تا سال1400 تعداد زیادی از خانوارهای ساکن در کلان شهر تهران، قادر به تامین مسکن مناسب در داخل محدوده شهر نبوده و چاره ای جز مهاجرت و سکونت در سکونتگاه های خودرو و حاشیه ای کلان شهر تهران مانند اسلامشهر نخواهند داشت. دراین پژوهش برآنیم تا ضمن بررسی تاثیر مهاجرت های درون استانی بعنوان اصلی ترین علت شکل گیری سکونتگاه های خودرو به چالش های ناشی از ایجاد و گسترش اینگونه سکونتگاه ها پرداخته و در نهایت ضمن ارائه راهبردهایی جهت برنامه ریزی های بلند مدت، پیشنهاداتی به منظور رفع مشکلات ناشی از ایجاد و گسترش اینگونه سکونتگاه ها ارائه نمائیم .