طراحی مدل بهینهسازی پرتفوی چند دورهای میانگین- ارزش در معرض خطر میانگین در محیط اعتبار فازی
نویسندگان
1 گروه مدیریت مالی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی اباد کتول
2 گروه مهندسی صنایع، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت مالی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآباد کتول، ایران
4 عضو هیات علمی گروه مهندسی مالی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل بهینهسازی پرتفوی چند دورهای در محیط اعتبار فازی با در نظر گرفتن اهداف حداکثر سازی ثروت و حداقل نمودن ریسک در پایان دوره میباشد. برای اندازهگیری ریسک سرمایهگذار از معیار ارزش در معرض خطر میانگین بهعنوان یک معیار ریسک منسجم استفاده گردیده است. مدل مذکور بهگونهای طراحی گردیده که علاوه بر در نظر گرفتن هزینه معاملات، سرمایهگذار این امکان را داشته باشد تا بخشی از ثروت خود را به دارایی بدون ریسک نیز تخصیص دهد. در طراحی مدل علاوه بر محدودیتهای اصلی، محدودیتهایی مانند حداقل میزان "آنتروپی نسبت" (بهعنوان معیار درجه تنوعبخشی پرتفوی) و حداقل بازدهی مورد انتظار پرتفوی در هر دوره در نظر گرفتهشده است. نتایج حاصل از اجرای مدل با استفاده از الگوریتم MOPSO نشان داد پرتفوهای پارتو بهینه ایجاد شده از اجرای مدل در مقایسه با پرتفوهای با وزنهای تصادفی از لحاظ رسیدن به اهداف از پیش تعیینشده، عملکرد بهتر و مطلوبتری دارند. همچنین نتایج نشان داد با افزایش درجه تنوعبخشی پرتفوی ثروت نهایی کاهش پیدا میکند.
