تحليل مسير رابطه ويژگيهاي شخصيتي و بهزيستي رواني از طريق هوش هيجاني و تابآوري در دانشآموزان مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 استادیار، گروه روان شناسی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم. ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی شخصیت، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم. ایران
doi
چکیده
هدف : توجه به بهزیستی روانی دانش آموزان از اهمیت ویژهای در هر نظام آموزشی برخوردار است. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطهی بین ويژگيهاي شخصيتي و بهزيستي رواني از طريق هوش هيجاني و تابآوري دانشآموزان مقطع متوسطه دوم انجام گرفت. روش : این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمعآوری دادهها همبستگی و از نوع تحلیل مسیر میباشد. جامعه آماری تمام دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم جنوب شهر تهران در سال تحصیلی 03-1402 بودند که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای، تعداد 302 تن از آنها به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای ویژگیهای شخصیتی کاستا و مک گری (1985)، هوش هیجانی شوته و همکاران (1998)، تابآوری کانر و دیویدسون (2003) و بهزیستی روانی ریف (1989) استفاده شد. دادهها با استفاده از نزم افزار SPSS و PLS تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها : یافتههای پژوهش به طور کلی نشان داد که دادهها با الگوی پیشنهادی برازش مطلوبی دارند. بین ویژگیهای شخصیتی و بهزیستی روانی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق هوش هیجانی و تابآوری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (05/0P<). از میان ویژگیهای شخصیتی، روان رنجوری با بهزیستی روانی، تاب آوری و هوش هیجانی رابطه منفی معنادار (05/0P<) و برون گرایی، انعطاف پذیری، توافق پذیری و وظیفه شناسی با بهزیستی روانی، تاب آوری و هوش هیجانی رابطه مثبت معنادار داشتند (05/0P<). نتیجه گیری : به طور کلی میتوان گفت که توجه به ویژگیهای شخصیتی و مواجه درست با هیجانات و ارتقای هوش هیجانی، زمینه لازم برای افزایش بهزیستی روانی دانشآموزان را فراهم میکند.