مکان یابی پهنه های مناسب توریسمی در استان های ساحلی جنوب ایران با استفاده از G.I.S
نویسندگان
1 استادیاردانشکده جغرافیا وبرنامه ریزی محیطی دانشگاه سیستان وبلوچستان
doi
چکیده
گردشگری یکی از بخش های مهم اقتصادی است که توانسته است به عنوان یک صنعت پاک مطرح شود و یکی از مهم ترین عوامل جذب توریسم شناخت پتانسیل های گردشگری یک مکان می باشد. یکی از عوامل موثر بر زندگی، آسایش و سلامتی انسان، شرایط جوی و اقلیمی است که می تواند در امر برنامه ریزی وآمایش آن سرزمین نقش عمده ای ایفا نماید و پهنهبندی اقلیمی (یعنی شناسایی پهنه هایی که دارای آب وهوای یکسانی باشند) جهت دستیابی به توسعه همه جانبه در ابعاد مختلف زمانی- مکانی ضروری می باشد. این پژوهش نیز برای شناسایی نقاط دارای آسایش اقلیمی در جهت برنامه ریزی توریسم استان های ساحلی جنوب کشور تدوین یافته است، بدین منظور ابتدا با بهره گیری از شاخص ترموهیگرومتریک و نیاز این شاخص به دو پارامتر (میانگین نقطه شبنم و دمای خشک) داده های مورد نیاز از سایت هواشناسی استخراج و سپس بر روی چهل ایستگاه مورد مطالعه، آسایش بیوکلیماتیک محاسبه گردید و سپس داده های بدست آمده به محیط Gis منتقل و با استفاده از روشKriging به پهنه بندی آسایش اقلیمی اقدام گردید و سپس با استفاده از نقشه های بدست آمده و جذابیت های موجود در هر یک از استان ها بر اساس نقاط ایستگاهی به تجزیه و تحلیل پرداخته شد و از آنچه مورد بررسی قرار گرفت مشاهده گردید که در 6 ماه از سال در قسمت جنوبی کشور و سواحل خلیج فارس در اکثر مناطق شاهد شرایط آسایش بیوکلیماتیک بوده و ماه های(دسامبر، ژانویه، فوریه، مارس، نوامبر و آوریل) دارای چنین شرایطی هستند و این فرصت مناسبی جهت بهره برداری از مزایای گردشگری این مناطق می باشد و در واقع می توان گفت دو ماه مارس و نوامبر که تمام مناطق خوزستان و بوشهر و هرمزگان و قسمت های جنوبی استان سیستان و بلوچستان دارای شرایط بیوکلیماتیک مناسب بوده و بهترین ماه ها برای سفر به سواحل جنوبی بوده و پس از آن ماه آوریل ، دسامبر، فوریه و ژانویه می باشد.