بررسی تأثیر سبک‌های رهبری تراکنشی، تحول‌گرا و معنوی بر تعهد سازمانی کارکنان: نقش میانجی بهزیستی معنوی و نقش تعدیل‌کننده هوش هیجانی در کارکنان دانشگاه‌های تربیت معلم

doi
چکیده

هدف :رهبری نقش کلیدی در شکل‌دهی رفتار و تعهد کارکنان در سازمان‌ها دارد. سبک‌های مختلف رهبری مانند تراکنشی، تحول‌گرا و معنوی می‌توانند تأثیر متفاوتی بر تعهد سازمانی داشته باشند. همچنین، بهزیستی معنوی به عنوان یک عامل میانجی و هوش هیجانی به عنوان یک متغیر تعدیل‌کننده، در بهبود این روابط نقش مهمی ایفا می‌کنند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر سبک‌های رهبری مختلف شامل رهبری تراکنشی، تحول‌گرا و معنوی بر تعهد سازمانی کارکنان با تأکید بر نقش میانجی بهزیستی معنوی و نقش تعدیل‌کننده هوش هیجانی در کارکنان دانشگاه‌های تربیت معلم است. روش‌ : این مطالعه با استفاده از رویکرد کمی و طرح توصیفی مقطعی انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان دانشگاه‌های تربیت معلم در تهران و شهرهای اطراف بوده که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد برای سنجش متغیرهای پژوهش بود. یافته‌ها : یافته‌ها نشان داد که هر سه سبک رهبری تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد سازمانی کارکنان دارند، اما رهبری معنوی با ضریب تأثیر 0.74 بیشترین تأثیر را نسبت به رهبری تحول‌گرا (0.53) و تراکنشی (0.32) بر تعهد سازمانی داشته است. هم­چنین، نتایج تأیید کرد که بهزیستی معنوی نقش میانجی معناداری در رابطه بین رهبری معنوی و تعهد سازمانی ایفا می‌کند. نتیجه­ گیری :علاوه بر این، هوش هیجانی رهبران نقش تعدیل‌کننده مثبتی در تقویت رابطه بین هر سه سبک رهبری و تعهد سازمانی داشته است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که حرکت رهبران از سبک تراکنشی به سمت تحول‌گرا و سپس معنوی، تأثیر آن‌ها بر تعهد کارکنان را افزایش می‌دهد.