زنان و پویایی مدیریت محیط زیست شهری(مطالعه موردی: کلانشهر تهران)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه جغرافیای انسانی و آمایش ، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.52547/sdge.3.5.178
چکیده

حفظ محیط‌ زیست شهری امروزه یکی از مهم‌ترین و جدی‌ترین دغدغه‌های بشر است. محققانی که به مطالعه محیط ‌زیست پرداخته‌اند، یکی از مسایل را کم رنگ بودن نقش جنسیت در حفظ و بهبود وضعیت محیط ‌زیست دانسته‌اند. بررسی‌ها نشان از رابطه‌ی ویژه زنان با محیط زیست دارد و اینکه زنان در زمینه‌ی تقویت پایداری محیط‌زیست و ارتقای آن، انگیزه بیشتری دارند. پژوهش حاضر به بررسی و تحلیل نقش زنان در پویایی مدیریت محیط ‌زیست کلانشهر تهران می‌پردازد. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی و همبستگی با هدف کاربردی است. جامعه آماری تحقیق زنان ساکن شهر تهران هستند و با روش نمونه‌گیری تصادفی – طبقه‌ای بعد از تعیین حجم نمونه از طریق فرمول کوکران انجام شده است. داده‌های مورد نیاز برای تحلیل با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوری شده‌اند که روایی آن به‌صورت صوری و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ برای ابعاد مربوط به محیط‌زیست شامل "میزان درک و آگاهی، میزان مشارکت و میزان موفقیت در مدیریت مسائل زیست‌محیطی" به ترتیب با ارزش عددی «869.، 715. و 817.» به تأیید رسیده است. داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزار EXCEL,SPSS و آزمون‌های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. یافته‌های پژوهش نشان داد که عامل ادراک و آگاهی زنان با میانگین 93/3 بر پویایی مدیریت محیط ‌زیست کلانشهر تهران تاثیرات مؤثری دارد. یعنی میزان تأثیرگذاری عامل ادراک و آگاهی زنان بر پویایی مدیریت محیط ‌زیست کلانشهر تهران بیشتر بود در حالی که در بعد مشارکت و مدیریت محیط زیستی شهر تهران به ترتیب با میانگین 78/2، 82/2 ضعیف عمل کرده‌اند.