اعتبار سنجی مدل رهبری مثبت گرا در دانشگاه آزاد اسلامی
نویسندگان
1 گروه مدیریت آموزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد اصفهان(خوارسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی ، اصفهان، ایران.
3 گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
چکیده
هدف : رهبری یکی از نیازهای اساسی دانشگاهها برای دستیابی به اهدافشان است. با توجه به ویژگیهای خاص دانشگاهها و کمبود مهارتهای رهبری، نیاز به گفتمان جدیدی در این زمینه احساس میشود. رهبری مثبتگرا به عنوان یک گفتمان نوظهور، توجه پژوهشگران را جلب کرده است. در همین راستا، هدف این پژوهش، اعتبارسنجی مدل رهبری مثبتگرا در دانشگاه آزاد اسلامی بوده است. روش : پژوهش حاضر کاربردی از نوع کمی بوده که از روش توصیفی پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه کارکنان و اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد درسال تحصیلی1403 - ۱۴۰2 به تعداد ۷۶۵۴ نفر تشکیل دادند که از این تعداد با استفاده از جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) تعداد ۳۸۴ نفر برای شرکت در پژوهش حاضر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ۱۳۱ گویهای محقق ساخته طبق طیف ۵ گزینهای لیکرت بود .این پرسشنامه مشتمل بر پنج بعد مفهومی مولفۀ فضیلت محوری، حمایتگری و تسهل گری، معناداری مثبت، عاطفۀ مثبت و عاملیت مثبت می باشد. روایی محتوایی توسط تعدادی از متخصصان و روایی سوری توسط چند نفر از جامعه آماری تایید گردید. یافتهها : یافتهها نشان داد به ترتیب مضامین فراگیر ««حمایتگری» (97/0)، «عاطفه مثبت» (96/0)، «معناداری» (93/0)، «عاملیت مثبت» (86/0) و «فضیلتمحوری» (72/0) دارای بیشترین بار عاملی در سنجش رهبری مثبتگرا میباشند. نتایج تحلیل عاملی نشان داد مدل پیشنهادی رهبری مثبت گرا از روایی سازه مطلوبی برخوردار است. همچنین، رهبری مثبت گرا و همۀ مولفه های آن دارای پایایی بالای 70/. می باشند. نتیجهگیری : باتوجه به نتایج پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که ابزار طراحی شده از اعتبار مطلوبی برای سنجش رهبری مثبت گرا در دانشگاه ها برخوردار است.