سنجش کیفیت زندگی روستایی از بعد اجتماعی با بهره گیری و مقایسه از مدلهای تشابه به حل ایده آل(TOPSIS) و تکنیک بردار ویژه(TEV) مطالعه موردی: دهستان میانکاله بهشهر
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور- ایران
2 مدرس دانشگاه. دانش آموخته جغرافیا و برنامهریزی روستایی، از دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
چکیده : کیفیت زندگی از جمله مسایل مهمی است که ابتدا با گسترش همهجانبه ی فناوری و فرایند صنعتی شدن در کشورهای غربی مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته است.قرنهااستکهمردمبهدنبالزندگیخوببودهاندوانسانهاپیوستهبرایبهبودشرایطزیستخود،کوشیدهاندتاازاستعدادهاوتوانمندیهایمحیطزندگیخود،بهبیشترینمیزانوبهتریننحو بهرهبرداریکنند. دراینمیانهموارهمسئلهاصلیاینبودهاستکه: زندگیمطلوبچیست؟تعاریفو شاخصهایگوناگونی اعمازعینیوذهنیدرموردکیفیتزندگیمطرحشدهاند،کههمینخودارائه تعریفواحدوموردپذیرشوفاقجهانیرادرشناساییشاخصهایمناسبواندازهگیریآنهابامشکل روبهروساختهاست. این مقاله بهدنبال پاسخ به این سوال است که آیا بین سنجش کیفیت زندگی روستایی از بعد اجتماعی در جامعه نمونه ارتباط معناداری وجود دارد؟پاسخی مستدل ارائه نماید.محدودهی مورد مطالعه11روستا از دهستان میانکاله شهرستان بهشهر و روش تحقیق بصورت پیمایشی و توصیفی- تحلیلی است که روش گردآوری اطلاعات نیز بصورت کتابخانهای و میدانی از طریق پرسشنامه در قالب طیف لیکرت طراحی شده و سئوال تحقیق از طریق نرمافزار(SPSS) مورد تحلیل قرار گرفته است با توجه به نتایج تحقیق و مقدار sig بدست آمده از متغیرها که پایین تراز سطح آلفا/05 بوده، میتوان استنباط کرد که رابطه معناداری بین کیفیت زندگی روستایی ساکنان دهستان میانکاله از بعد اجتماعی وجود دارد وهمچنینبابهرهگیریازروشتاپسیسدرجهترتبهبندیروستاها؛ روستاهای امیرآباد،زینوند،زاغمرز بهترتیبازبیشترین وروستاهای نمکچال، یعقوب لنگه از کمترینتاثیرپذیری ازکیفیت زندگیبرخورداربودهاند.