کاوش در ابعاد شخصیسازی آموزش سازمانی با رویکرد هوش مصنوعی
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی،واحد تنکابن،دانشگاه آزاد اسلامی،تنکابن، ایران
2 گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
3 گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
doi
چکیده
هدف : هدف اصلی این مقاله شناسایی ابعاد و مولفه های شخصیسازی آموزش سازمانی با رویکرد هوش مصنوعی بود. روش : روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود. مشارکتکنندگان پژوهش را خبرگان و صاحبنظران حوزههای منابع انسانی، آموزش و فناوری اطلاعات تشکیل دادند که دارای تجربه و دانش تخصصی در زمینه آموزش سازمانی و کاربرد فناوریهای نوین بودند. نمونهگیری به صورت هدفمند انجام شد و بر اساس اصل اشباع نظری دادهها، 14 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته بود که امکان استخراج دیدگاهها و تجربیات متخصصان را فراهم کرد. برای ارزیابی اعتبار و روایی دادهها از معیارهای پیشنهادی لینکلن و گوبا (1985) شامل باورپذیری، انتقالپذیری، تأییدپذیری و اطمینانپذیری استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق فرایند کدگذاری سهمرحلهای (باز، محوری و انتخابی) و با بهرهگیری از نرمافزار کیفی MAXQDA انجام گرفت. یافته ها : با توجه به مصاحبه های نیمه ساختار یافته، چهار مقوله اصلی شامل نظام توصیهگر مبتنی بر هوش مصنوعی، ارزیابی آموزش، دلایل آموزش شخصیسازیشده و تحلیل آموزش شخصیسازیشده،13 زیرمقوله و در مجموع 59 شاخص شناسایی شد. نتیجه گیری : باتوجه به نتایج بدست آمده، ابعاد و شاخص های شناسایی شده در این مقاله میتواند به عنوان چارچوبی مفهومی برای طراحی و اجرای نظامهای آموزش سازمانی شخصیسازیشده مبتنی بر هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد.