(اصلاحات انجام شده با رنگ قرمز و under line مشخص گردیده است) ارزیابی ظرفیت تحمل گردشگری از بعد اجتماعی (مطالعه موردی: محله درکه)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جغرافیاوبرنامهریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی- ژئومورفولوژی دانشگاه تربیت معلم
3 کارشناسی ارشد مدیریت امور شهری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
4 استادیار دانشگاه امام حسین (ع)
doi
چکیده
چکیده گردشگری بهعنوان یکی از اشکال با اهمیت از فعالیتهای انسانی، اثرات مهمی درپی دارد و این اثرات در منطقه مقصد، مکانی که گردشگران با محیط، اقتصاد، فرهنگ و جامعه میزبان تعامل دارند، بسیار مشهود است. چنانچه گردشگری مدیریت نشود، تبعات ناخوشایندی بههمراه خواهد داشت.. بهمنظور مدیریت توسعه گردشگری جنبههای مختلفی مورد توجه قرار میگیرد، که یکی از آنها ظرفیت تحمل است. در واقع هدف این پژوهش، ارزیابی ظرفیت تحمل گردشگری درکه از بعد اجتماعی است تا با شناسایی اثرات اجتماعی آن، بتوان از منابع محله حفاظت و نگهداری کرده و امکان استفاده مناسب از آن فراهم شود. روش تحقیق اسنادی، پیمایشی و توصیفی- تحلیلی، مبتنی بر پرسشنامه و مصاحبه میباشد که جامعه آماری مرکب از50 درصد دارندگان مشاغل و50 درصد ساکنان است. برای نمونهگیری از جامعه محلی از روش نمونهگیری تصادفی ساده استفاده شده است. حجم نمونه آماری382 نفر از 6355 نفر جمعیت جامعه محلی در نظر گرفته شده است که با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه362 نفر میباشد. اطلاعات و دادههای جمعآوری شده از طریق پرسشنامه با استفاده از نرمافزار spss تحلیل شده است. یافتههای پژوهش نمایانگر این است که جامعه میزبان از حضور گردشگران خشنود نیست و با توجه به شاخص داسکی، گردشگری در درکه به اشباع نزدیک شده است و مردم محلی نسبت به آن دچار دودلی و بدگمانی شدهاند. این وضعیت برای افرادی که به نوعی از حضور گردشگران امرار معاش میکنند، کمی متفاوت است، بهطوری که این افراد با توجه به شاخص رنجش داسکی در مرحله بیتفاوتی هستند.