رئالیسم جادویی در داستان های غلامرضا رضایی
نویسندگان
1 زبان و ادبیات فارسی، علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2 زبان و ادبیات فارسی، علوم انسانی، آزاد اسلامی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 زبان و ادبیات فارسی، علوم انسانی، آزاد اسلامی، شهرکرد،ایران
doi
چکیده
تخیل،نیمه پنهان واقعیت یعنی حقیقت را بازمینماید و بنمایهای است که خالق دنیای شگفت ادبیات است و به آن امکان میدهد تا با بازآفرینی واقعیات، درک بهتر آن را از خلال تصویرگری خلاق فراهم آورد. مناطق بدوی جنوب در داستانهای اقلیمی، جلوههایی از ترس و تنهایی وهمناک را متصور میسازند. باورهای عجیب و غریب، فقر اقتصادی و فرهنگی مردم در مناطق دورافتاده و طبیعی که خشن و ترسناک است، رئالیسم جادویی را در آثار برخی نویسندگان رقم زده است. در این شیوه الگوهای واقعگرایی با خیال، وهم و عناصر سحرآمیز درهم میآمیزد. در این آمیزش در داستانهای رضایی ترکیبی به وجود آمده است که خصوصیتی مستقل و جداگانه دارد و رویا و واقعیت چنان به هم جوش خوردهاند که خیالی بودن این وقایع جنبهای واقعی پیدا میکند.در چند اثر غلامرضا رضایی به داستانهایی برمیخوریم که وهم و حقیقت باهم درآمیخته به طوری که خواننده توالی زمان را جابه جا مییابد؛ اما همین خصوصیت، کیفیتی تازه و بدیع به وجود آورده است. در این مقاله، بازتاب رئالیسم جادویی در مجموعه داستانهای رضایی مورد بررسی قرار گرفته است. ازویژگیهای مهم داستانهای رضایی می-توان: وهم و خیالپردازی، اعتقاد به باورهای عجیب، واگویی افسانههای بازمانده پشینیان، باورناپذیری رویدادها، ترس ناگهانی و هیجان، را نام برد.
