نقش مزیت نسبی واحدهای تولیدی کشاورزی در توسعه منطقهای استان خراسان شمالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد واحد بینالملل
2 استادیار گروه جغرافیا دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
چکیده مزیت نسبی یکی از ابزارهای کارآمد برای تصمیمگیری در تولید و تجارت محصولات میباشد که از دو بعد جایگزینی واردات و توسعه صادرات حائز اهمیت است. در این مطالعه به بررسی اهمیت اقتصادی غلات با استفاده از شاخصهای هزینه منابع داخلی (DRC)، سود آوری خالص اجتماعی (NSP) و هزینه به منفعت اجتماعی (SCB) پرداخته شده است. اطلاعات لازم با استفاده از آمار منتشرشده توسط سازمان جهاد کشاورزی استان خراسان شمالی، پایگاههای اینترنتی و تکمیل پرسشنامه به طور تصادفی برای هر یک از غلات در هر شهرستان برای محاسبه هزینه تولید بدست آمده است. بر اساس نتایج حاصل از شاخصهای مزیت نسبی، مشاهده شد محصول گندم آبی در تمامیشهرستانهای استان، گندم دیم در شهرستان بجنورد و مانه و سملقان، جو آبی در کلیه شهرستانها بجز شهرستان بجنورد، جو دیم در شهرستانهای مانه و سملقان، شیروان و بجنورد، شلتوک و ذرت دانه ای در دو شهرستان مانه و سملقان و بجنورد مزیت نسبی دارند. همچنین در کل استان خراسان شمالی غلات چهار گانه دارای مزیت نسبی هستند و اولویت اول تولید مربوط به گندم آبی است. با توجه به نتایج بدست آمده، لزوم اتخاذ تصمیمات مناسب در جهت پیشبرد صادرات محصولات دارای مزیت نسبی و اقدامات لازم در جهت افزایش عملکرد، تولید، کارایی و کاهش هزینههای تولید برای محصولات فاقد مزیت نسبی احساس میشود.