بررسی فنون بدن و بازتاب اجتماعی آن در خسرو و شیرین نظامی گنجه ای براساس نظریۀ مارسل موس

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبایت فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران

3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.

4 استادیار گروه زبان و ادبایت فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.

doi
چکیده

در طول تاریخ، بدن در سطح فردی و اجتماعی، همیشه هویّت­ساز بوده است. فنون بدنی شامل مهارت­ها و بازده­ها، قوای جسمانی، سن، مسائل دینی، شیوه مصرف غذایی و نیز فنون جنسی برای بیان عواطف و احساسات و موجب بدنمندی اندیشۀ انسان شده است. نظامی، سرآمد داستان­پردازان غنایی زبان فارسی، در آثار خود، علاوه بر استفاده از ارتباطات کلامی، از ارتباطات غیرکلامی برای زنده نگه داشتن آن­ها استفاده کرده است. در این جستار  با روش تحلیلی– توصیفی به بررسی و تحلیل فنون بدن بازنمایی جامعه‌شناسی بدن ایرانی در خسرو و شیرین نظامی با تکیه بر نظریۀ مارسل موس پرداخته شده است. در این میان جامعه­شناسی و انسان­شناسی بدن با بازنمایی ادبیات کلاسیک با تکیه بر ژانر عاشقانه (خسرو و شیرین) می­تواند پهنه­ای برای آشنایی فرهنگ و اجتماع ایران را در پی داشته باشد. یافته­های پژوهش نشان می‌دهد که فنون بدن و مهارت­هایی همچون: شمشیرزنی، نیزه‌زنی، تیراندازی، شکار، اسب سواری و غیره به وفور دیده می­شود. علاوه براین قوای جسمانی، سن و مهارت­های یادگیری در کودکی و بلوغ و تأثیرآن در کنشگر، نحوه مصرف و حفظ تعادل غذا و مسائل دینی به طور قابل ملاحظه­ای مشهود است.