بررسی فنون بدن و بازتاب اجتماعی آن در خسرو و شیرین نظامی گنجه ای براساس نظریۀ مارسل موس
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبایت فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران
3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.
4 استادیار گروه زبان و ادبایت فارسی، واحد ورامین- پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران.
doi
چکیده
در طول تاریخ، بدن در سطح فردی و اجتماعی، همیشه هویّتساز بوده است. فنون بدنی شامل مهارتها و بازدهها، قوای جسمانی، سن، مسائل دینی، شیوه مصرف غذایی و نیز فنون جنسی برای بیان عواطف و احساسات و موجب بدنمندی اندیشۀ انسان شده است. نظامی، سرآمد داستانپردازان غنایی زبان فارسی، در آثار خود، علاوه بر استفاده از ارتباطات کلامی، از ارتباطات غیرکلامی برای زنده نگه داشتن آنها استفاده کرده است. در این جستار با روش تحلیلی– توصیفی به بررسی و تحلیل فنون بدن بازنمایی جامعهشناسی بدن ایرانی در خسرو و شیرین نظامی با تکیه بر نظریۀ مارسل موس پرداخته شده است. در این میان جامعهشناسی و انسانشناسی بدن با بازنمایی ادبیات کلاسیک با تکیه بر ژانر عاشقانه (خسرو و شیرین) میتواند پهنهای برای آشنایی فرهنگ و اجتماع ایران را در پی داشته باشد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که فنون بدن و مهارتهایی همچون: شمشیرزنی، نیزهزنی، تیراندازی، شکار، اسب سواری و غیره به وفور دیده میشود. علاوه براین قوای جسمانی، سن و مهارتهای یادگیری در کودکی و بلوغ و تأثیرآن در کنشگر، نحوه مصرف و حفظ تعادل غذا و مسائل دینی به طور قابل ملاحظهای مشهود است.