تبیین عوامل موثر بر برنامهریزی استراتژیک سرمایه انسانی صنعت گردشگری جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز
2 عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و عضو هیات مدیره انجمن علمی گردشگری ایران
doi
چکیده
چکیده برخی از اندیشمندان قرن بیست و یکم را قرن گردشگری میدانند قرن صنعتی پاک و بیدود که نقش بسزایی را در توسعه کشورها بر عهده دارد. کشور ایران به دلیل دارا بودن جاذبهها و مقاصد بیبدیل استعداد بسیار زیادی در استفاده از مزایا و منافع این صنعت را دارا میباشد. اما علیرغم برخورداری از این پتانسیل بالقوه، صنعت گردشگری کشور به صورت مطلوبی توسعه نیافته است که یکی از دلایل عمده آن از دید صاحب نظران و خبرگان صنعت، عدم وجود نیروهای مستعد و باکیفیت در صنعت میباشد که در واقع میبایست از طریق برنامهریزی استراتژیک سرمایه انسانی به جذب آنها در صنعت اقدام نمود. برنامهریزی استراتژیک سرمایه انسانی یک رویکرد جامع و ساختار یافته پیرامون فرآیند تحلیل تعداد و استعدادهای مورد نیاز سازمان و یا صنعت در راستای جهت گیریهای استراتژیک فعلی و آتی آن می باشد که محققین در این مقاله سعی در شناسایی و تبیین عوامل موثر بر این برنامهریزی در صنعت گردشگری کشور نمودهاند. این مقاله با این هدف و با استفاده از روش تحقیق آمیخته اکتشافی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی در بخش کیفی و استفاده از روش پیمایشی و نرمافزارهای SPSSوLISREL در بخش کمی به بررسی این عوامل پرداخته و پس از دستیابی به کفایت نظری در مصاحبه با خبرگان و اجرای روش تحلیل محتوای کیفی بر روی مصاحبهها، اقدام به توزیع پرسشنامه با استفاده از روش پیمایشی نموده و به 48 عامل در 4 دسته عوامل موثر بر برنامهریزی استراتژیک سرمایهانسانی در صنعت گردشگری کشور در بخشهای دولتی صنعت، خصوصی صنعت، سطح ملی و سطح بینالمللی صنعت دست یافته است.