بررسی و پیشبینی وضعیت اقلیم آسایش گردشگری و تاثیر آن در سرمایهگذاری بخش گردشگری تا سال 2050 میلادی (نمونه موردی: استان فارس)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت؛ ایران
2 کارشناسی ارشد جغرافیا؛ دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، ایران
doi
چکیده
چکیده اقلیم بخش مهمی از ظرفیت گردشگری یک منطقه را به خود اختصاص میدهد. در حقیقت آب و هوا و تنوع آن به عنوان یک منبع گردشگری مطرح است و اغلب گردشگران در انتخاب محل و مدت اقامت به آن توجه دارند. اقلیم معمولا به عنوان یک منبع طبیعی خاص مورد نظر بوده است؛ منبعی که قابل تجدید است. بدین جهت اقلیم با دیگر منابع متفاوت است و مکانهای گردشگری و حتی اقتصاد ناحیهای و محلی را در مقیاس وسیعی تحت الشعاع قرار میدهد. در این پژوهش با استفاده از شاخص Tci و همچنین آزمون من-کندال روند تغییرات اقلیمی استان فارس و همچنین تاثیر این تغییرات در وضعیت اقلیم آسایش گردشگری در سالهای آینده مورد بررسی قرار گرفته است. روش این پژوهش بصورت همبستگی میباشد. نتایج حاکی از آن است که ماههای فوریه (بهمن)، مارس (اسفند)، ژوئن (خرداد)، دسامبر (آذر)، و همچنین میانگین سالانه دارای روند مثبت و معنا دار بوده و رو به بهبودی هستند و بقیه ماهها نیز روند ثابت دارند. همچنین بهترین ماه برای گردشگری در استان نیز ماه اکتبر(مهر) و بدترین ماه نیز ماه ژانویه (دی) میباشد.