مدل رگرسیونی برای پیش بینی افزایش سطح سرمی اینترکولین 6 و 10 در بیماران نارسایی انتهایی کلیه تحت همودیالیز مزمن

نویسندگان

1 استادیار نفرولوژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ‌ایران

2 - متخصص داخلی، تهران، ‌ایران

doi
10.22038/mjms.2016.6786
چکیده

مقدمه  بیماری مزمن کلیه (CKD) یک اختلال پیشرونده کلیه است که بیش از 3 ماه طول کشیده است. سطح بالای سایتوکاین‌هایی نظیر اینترلوکین 6 (IL6) واینترکولین 10 (IL10)  به عنوان فاکتورهای خطر مستقل برای موربیدیتی و مورتالیتی و بیماران CKD تعریف شدهاند. هدف مطالعه ارزیابی فاکتورهای پیش بینی کننده سطح IL6 و IL10 در بیماران  همودیالیزی بود روش کار در این مطالعه مقطعی ،‌بیمارانی که در زمستان1392به مرکز دیالیز بیمارستان لقمان حکیم مراجعه می کردند به صورت رندوم انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک وآزمایشاتی نظیر آلبومین، کراتینین سرم ، کلسیم،‌ فسفر ، شمارش سلولهای خونی، فریتین، پاراتورمون ، اینترلوکین 6 ، اینترلوکین 10 وآنالیز گازهای خونی شریانی برای هر بیماری انجام شد.ارتباط بین اینترلوکینها و سطح بی کربنات ها وسایر متغیرها به وسیله نرم افزار spss ارزیابی شد و مدل رگرسیونی با متد  stepwiseبرای IL6 و IL10 در بیماران  همودیالیز ی طراحی شد. نتایج 84 بیمار با میانگین سنی 98/60 سال و میانگین مدت دیالیز35/05 ماه ارزیابی شدند. میانگین سطح سرمی IL6 ، 036/6 پیکوگرم/میلی لیتر و IL10 ،  46/7 پیکوگرم/میلی لیتربود. پنج متغیر (pH , HCO3 ,IL10 و دیابت) در مدل IL6 باقی ماندند  (813/0=R2) پنج متغیر (pH , HCO3 ,IL6 و دیابت) در مدل IL10 باقی ماندند. (846/0= R) نتیجه گیری بر طبق نتایج، سطح بی کربنات ،‌pH و دیابت می توانند به عنوان فاکتور پروگنوستیک در نظر گرفته شدند. که سطح افزایش یافته IL6 و IL10 و مورتالیتی و موربیدیتی مرتبط با آن را متمایز می کنند .