اثر طول عمر و یادگیری بر هزینه واحد در صنعت بانکداری ایران (1400-1380)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 استاد گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد ، واحد علوم تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
3 عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور
4 گروه اقتصاد، ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران،
doi
https://doi.org/10.71818/ecj.2024.1062446چکیده
این تحقیق اثر تجربه و یادگیری و طول عمر بانک از زمان تأسیس را بر هزینه متوسط در صنعت بانکداری ایران که شامل 10 بانک دولتی و 17 بانک خصوصی میباشد را بین سال های 1400-1380 مورد بررسی قرار میدهد . در این تحقیق به منظور سنجش یادگیری از شاخص تولید تجمعی که در بانک ها مقدار وام و تسهیلات میباشد استفاده شده است. طول عمر بانک از زمان تأسیس به عنوان اثر جانبی تجربه درنظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد شیب منحنی یادگیری مطابق انتظارات منفی بوده و شدت یادگیری در این صنعت پایین میباشد. طول عمر اثر مثبت بر منحنی هزینه متوسط داشته و بیان کننده آن است که افزایش طول عمر بانک، افزایش هزینه بانک ها را موجب شده است. با توجه به اثر مثبت طول عمر بانک بر هزینههای آن، این مطالعه ضرورت به کارگیری بهینه منابع انسانی و سرمایه ای به عنوان نهادهای این صنعت در جهت ارتقاء بهرهوری و افزایش یادگیری آگاهانه از طریق آموزش ضمن خدمت را نشان میدهد.
