فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فردوسی در بهره­گیری از واژگان پارسی سره، دقت ویژه­ای داشته به گونه­ای که بعضی از واژگان تنها در شاه‌نامه دیده­می­شود این امر باعث دشواری در شرح لغات و بیت­هایی از شاه­نامه شده‌‌است. یکی از این کلمات که فعل ایرانی رایج در زبان پهلوی و ادبیات محلی است مصدر «کَفتن/ kaftan» به معنای «افتادن» است و به خاطر استعمال انحصاری فردوسی برخی آن را به اشتباه عربی دانسته،­ گروهی به خاطر زنجیرة کلام و همنشینی این واژه با کلمات دیگر آن را به ضم «ک» از «شکفتن» می­خوانند، عده­ای تصور معانی مجازی برای آن نموده­اند و ... متأسفانه از معنای «افتاد» که قرابت لفظی و محتوایی بیش­تری با این واژه دارد، غفلت کرده‌اند. هدف این پژوهش، تشریح اشتباه شاه‌نامه­پژوهان، لغت­پردازان و سایر متونی است که در ارائة معنی لغات از توجه به لغت­نامه­های کهن فارسی و فرهنگ­های غنی و ریشه­دار خط فارسی غافل­اند. روش تحقیق به صورت توصیف و تحلیل متون و روش گردآوری اطلاعات، اسنادی و کتابخانه­ای است. جامعه آماري شامل کتب ادبی به­ویژه شاه­نامه و فرهنگ­های لغت­هاست. نمونه هاي آماري فعل «کَفت» است.