محاسبه پیچیدگی مالی در اقتصاد ایران با رویکرد کولموگروف
نویسندگان
1 استاد- دانشکده دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری- بخش اقتصاد - دانشگاه یزد
2 گروه اقتصاد، دانشگاه یزد
3 عضو هیات علمی گروه اقتصاد دانشگاه یزد
doi
10.71818/ecj.2025.1194733چکیده
افزایش دانش بشری و پیشرفت تکنولوژی منجر به افزایش پیچیدگی و درهمتنیدگی در همه جوانب زندگی بشر شده است. پیچیدگی مالی به دلایل مختلفی در همه جوامع اقتصادی، افزایش یافته است. بالا بودن پیچیدگی مالی در اقتصاد میتواند ناشی از جهانیشدن، گستردگی بازارهای مالی، افزایش تعداد مؤسسات مالی، پیشرفت علم و تکنولوژی و حتی افزایش جمعیت باشد. این موضوع علاوهبر افزایش سرعت و کارایی در این بخش، چالشها و مشکلاتی را ایجاد نموده است. به همین جهت لازم است شبکه مالی ایران از دیدگاه پیچیدگی مورد بررسی قرار گیرد. برای بررسی پیچیدگی مالی در اقتصاد ایران، رویکرد پیچیدگی کولموگروف مورد استفاده قرار گرفته است. دادههای بخش مالی اقتصاد ایران از بانک جهانی در دوره زمانی 2005 تا 2021 جمعآوری شده است. در رویکرد پیچیدگی کولموگروف، میزان تصادفی و غیرقابل پیشبینی بودن سیستم مالی مورد بررسی قرار میگیرد. برای تعیین مقدار عددی پیچیدگی ابتدا ماتریس مجاورت شبکه مالی محاسبه و سپس پیچیدگی موجود در سیستم مالی کشور از لحاظ ارتباط متغیرهای بکار گرفته شده بهتصویر کشیده میشود. سپس مقدار عددی پیچیدگی با روش کولموگروف محاسبه میشود. نتایج دلالت بر این دارد که بخش مالی در اقتصاد ایران کاملاً تصادفی و غیر قابل پیشبینی عمل میکند و دارای پیچیدگی بالا ( ۴۳/۸ ) میباشد. این به معنای بالا بودن ریسک سیستمی در سیستم مالی کشور است. همچنین، بازار سرمایه در اقتصاد ایران دارای اثربخشی کمتری نسبت به بازار پول و بیمه است. به عبارت دیگر، سیستم مالی ایران بانک محور است، یعنی بانکها و مؤسسات سپردهپذیر نقش تعیینکنندهای در سیستم مالی کشور ایفا میکنند.
