ارزیابی کیفیت زندگی در بافتهای برنامهریزی شده نواحی شهری (نمونه موردی: محله کارمندان شهر زنجان)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، زنجان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
چکیده کیفیت زندگی مفهومی عام است که در چارچوب تعریف علمی و در قلمرو وظایف، اختیارات و تکالیف مدیریت شهری متضمن عناصر، اجزا و شاخصهای مهمی است که تنزل و ارتقای آنها همچنین بهره مندی یا فقدان هر یک سطح کیفیت زندگی را مشخص می نماید. در این میان بررسی کیفیت زندگی ساکنان بافتهای برنامهریزی شده در شهر یکی از وظایف برنامه ریزان و مدیران شهری است. آنچه این پژوهش در پی آن است ارزیابی کیفیت زندگی در بافتهای برنامهریزی شده شهر زنجان با نمونه موردی شهرک کارمندان است. روش تحقیق در این از نوع توصیفی – تحلیلی و پیمایشی است. شیوه گردآوری اطلاعات به روش میدانی در قالب پرسش نامه بوده است، که در آن 143 خانوار بصورت سیستماتیک به عنوان نمونه انتخاب شده اند. دادههای حاصل در نرم افزار Spss مورد تجزیه تحلیل قرار گرفته و جهت دستیابی درجه و اختلاف کیفیت زندگی در محله برنامهریزی شده با استفاده از مدل Topsis و AHPمورد سنجش قرار میگیرند. نتایج مطالعات نشان داد که اولاً محله کارمندان در وضعیت مطلوبی از لحاظ شاخصهای اجتماعی، فرهنگی و مذهبی، اقتصادی، کالبدی و زیست محیطی علیرغم نارضایتی قرار گرفته و اختلاف چشمگیری بین شاخصها وجود ندارد. ثانیاً بین شاخصهای کیفیت زندگی در این محله رابطه متقابل و معناداری حاکم است.