تبیین اصطلاحات خویشاوندی کردی سنندج از منظر ردهشناسیصرفی و صرف زیستمحیطی
نویسندگان
1 گروه زبان انگلیسی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30495/farsij.2023.1975170.1686چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اصطلاحات خویشاوندی در گونه زبانی کردی سنندج از منظر ردهشناسیصرفی و صرف زیستمحیطی صورت گرفت. دادههای این پژوهش، تمامیِ اصطلاحات خویشاوندی در این گونه زبانیاند. روش گردآوری دادهها بهصورت کتابخانهای و نیز میدانی از طریق مصاحبه با گویشوران است و روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است. بررسیهای ساختاری که از دیدگاه ردهشناسیصرفی صورت گرفت، حاکی از آن است که %57 این اصطلاحات در طبقه پیوندی و %43 در رده گسسته قرار میگیرند. همچنین، اصطلاحاتِ دارای ساختملکی %47.69 از کل اصطلاحات را به خود اختصاص دادهاند که همگی راهبرد ملکی همنهی را نشان میدهند و در این میان، برخی چینش مالک–مملوک و برخی چینش مملوک–مالک را دارا هستند. اما دیگر راهبردهای ملکی ساده یا غیرساده اعم ازحالتنما یا حرفاضافه و غیره در اصطلاحات فوق مشاهده نمیشود. نتایج بررسیها از لحاظ صرف زیستمحیطی نشان میدهد که عوامل جغرافیایی (مناطق مختلف شهر)، عوامل فرهنگی و عوامل جامعهشناختیِ محیط بویژه جنسیت، معیارهای قومی و نسبی/سببی بودن بر اصطلاحات خویشاوندی این زیستبوم اثرگذار هستند. طبق این رویکرد اقلیم میتواند مهمترین دلیل وجود تنوع و تفاوتهای موجود در اصطلاحات خویشاوندی در این پیکره زبانی باشد.
