حضور فرشتگان در شعر حافظ و امامخمینی با رویکرد بینامتنیت قرآنی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات پارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی،بوشهر، ایران (نویسنده مسئول).
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات پارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
3 استاد زبان و ادبیات پارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.
doi
10.30495/farsij.2023.1965295.1646چکیده
فرشتگان موجوداتی نامحسوس هستند که خداوند آنان را خلق کرده تا در راستة فرامین وی انجام وظیفه نمایند. سویی دیگر بینامتنیت قرار دارد که روش همگرایی متون با توجّه به اثرپذیری از متون قبل و تأثیرگذاری بر متون بعد است. پژوهش حاضر، پژوهشی کیفی با روش توصیفی- تحلیلی بر اساس منابع کتابخانهای و با هدف بررسی حضور فرشتگان در شعر حافظ شیرازی و امام خمینی با تکیه بر بینامتنیت قرآنی تدوین گردیده است. حافظ و امامخمینی هر دو دارای گرایشهایی عرفانی بوده و با عنایت به اینکه ایشان آشنایی کامل به کلام حق داشتهاند، بنابراین مضمون غالب اشعار این دو بر مبنای عرفان است. فرشتگان به عنوان مجریان اوامر خداوند که بیشتر از هویت تکوینی برخوردار هستند به خوبی مورد توجه حافظ و امامخمینی قرار گرفتهاند. ایشان به طیف گستردهای از فعالیتهای فرشتگان اشاره کردهاند؛ هم جوانب رحمت، هم جوانب غضب و هم بینابین که بسته به واکنش به رفتار انسان، مورد توجه بوده است.
