معرفی نسخه خطّی هدایتنامه حزین شیروانی و بررسی ویژگیهای سبکی آن
نویسندگان
doi
10.30495/farsij.2023.1936445.1522چکیده
عبدالرحیم شیروانی، از گویندگان دوره قاجار بود. نسخة دیوان شامل سه اثر از وی( دیوان، صفاء-القلوب و هدایتنامه)، که در قرن 12، به خط پسرش، میرزا اسدالله، در زمان حیات وی، نوشته شده و به عنوان نسخة منحصر به فرد در کتابخانه ملّی تبریز نگهداری میشود. مقالة حاضر با هدف معرّفی و بررسی ویژگیهای سبکشناسی هدایتنامه، به روش اسنادی- توصیفی و آماری و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای بررسی و تحلیل شده، در صدد پاسخگویی به این پرسش است که بارزترین ویژگیهای سبکی هدایتنامه چیست؟ نگارنده در صدد معرّفی آن و بررسی ویژگیهای رسمالخطّی و سبکی آن در سه سطح زبانی، فکری و ادبی است. اثر حاضر، یک اثر داستانی است که مهمترین داستان آن، داستان حضرت ابراهیم و ذبح فرزندش، اسماعیل است که تحت عنوان ذبیحنامه، سروده شده است. یافتههای پژوهش مبنی بر آن است که هدایتنامه یک نسخة مسوده بوده که در دو وزن از زیر مجموعه بحر هزج سروده شده است. تنها 10 درصد ابیات آن مردّف است. برخی از عیوب قافیه در آن قابل مشاهده است. به جهت شمول مطالب دینی و عرفانی، میتواند برای پژوهشهای ادبی، دینی، تاریخی و عرفانی مفید واقع شود.