تبیین الگوی سنجش عدماطمینان محیطی شرکتها و تأثیر آن بر نوسان ویژگیهای مالی شرکتها
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/faar.2023.707965چکیده
چکیده عدماطمینان محیطی به غیرقابل پیشبینی بودن و پیچیدگی عوامل پیرامون شرکت اشاره دارد که میتواند بر عملیات، استراتژی و نتایج شرکتها تأثیر بگذارد. شرکتها باید از این عدماطمینان عبور کنند تا تصمیمات آگاهانه بگیرند و بهطور مؤثر با شرایط در حال تغییر سازگار شوند. هدف اصلی این پژوهش، تبیین یک الگو برای سنجش عدماطمینان محیطی شرکتها از ﻣﻨﻈﺮ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻧﻈﺮی و ﭘﮋوﻫﺶهای ﺗﺠﺮﺑﻲ است. بدین منظور، با استفاده از روش آماری تحلیل مؤلفههای اصلی، از بین چندین معیار، یک معیار مناسب برای هر مؤلفه عدماطمینان محیطی انتخاب میگردد و در مرحله بعد، با وزندهی به هر مؤلفه، میزان عدماطمینان محیطی هر شرکت سنجیده میشود. سپس اثر این متغیر با نوسان ویژگیهای مالی شرکتها مورد آزمون قرار میگیرد. در این راستا، دادههای 131 شرکت استخراج گردید و برای آزمون فرضیههای پژوهش از تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده شده است. نتایج بهدستآمده نشان می دهد که با افزایش عدماطمینان محیطی، نوسان سودآوری، نوسان وجه نقد و نوسان هزینه بدهی شرکتها افزایش مییابد. زیرا در شرایط عدماطمینان محیطی، شرکتها در پیشبینی دقیق تقاضا، قیمتگذاری و هزینههای آینده با چالشهایی مواجه میشوند که این امر میتواند بر حاشیه سود، میزان نگهداشت وجهنقد و هزینه بدهی آنها تأثیر بگذارد. علاوه بر این، افزایش عدماطمینان محیطی با افزایش نوسان بازده سهام، نوسان اهرم مالی و نوسان سود سهام پرداختی شرکتها رابطه معنیداری ندارد.
