مقایسهپذیری حسابداری، کیفیت گزارشگری مالی و کارایی قیمتگذاری اقلام تعهدی اختیاری
نویسندگان
1 گروه حسابداری دانشگاه فردوسی مشهد،مشهد،ایران
2 گروه حسابداری ،دانشگاه فردوسی مشهد ،مشهد،ایران
doi
10.30495/faar.2023.707967چکیده
چکیدهاین مطالعه رابطه مقایسهپذیری حسابداری را با کیفیت گزارشگری مالی و کارایی قیمتگذاری اقلام تعهدی اختیاری مورد بررسی قرار میدهد. با این تفکر که مقایسهپذیری، محیط اطلاعاتی را بهبود میبخشد و نه تنها موجب افزایش توانایی مدیران برای ارزیابی دقیق تعهدات میشود، بلکه درک سرمایهگذاران را در مورد تعهدات بهبود میبخشد. شرکتهای مورد بررسی شامل 71 شرکت طی سالهای 1391 الی 1398 میباشد. در این تحقیق برای مقایسهپذیری حسابداری از مدل دی فرانکو (2011)، برای کیفیت گزارشگری مالی از مدلهای کوتاری و همکاران (2005) و کازنیک (1999) و برای اقلام تعهدی از مدل مک نیکولز (2002) استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که افزایش قابلیت مقایسه صورتهای مالی سبب کاهش قدرمطلق خطای اقلام تعهدی گردیده و هرچه این مقدار کاهش یابد، کیفیت گزارشگری مالی افزایش خواهد یافت. در مجموع، نتایج آزمونها نشان داد که مقایسهپذیری با کیفیت گزارشگری مالی بالاتر ارتباط دارد، چرا که مقایسهپذیری باعث بهبود فرآیند برآورد اقلام تعهدی و توانایی سیگنالدهی عملکرد آتی میگردد. همچنین مقایسهپذیری حسابداری نیز رابطه منفی با کارآیی قیمتگذاری اقلام تعهدی اختیاری دارد. به عبارتی، بالاتر بودن قابلیت مقایسه صورتهای مالی در سال گذشته سبب افزایش درک استفادهکنندگانِ صورتهای مالی از قیمتگذاری اقلام تعهدی شده و بر این اساس، هرچه ضریب متغیر منفیتر باشد، درک بالاتر سرمایهگذران را نشان میدهد. همچنین دریافتیم هنگامیکه مقایسهپذیری بزرگتر باشد، سرمایهگذاران پاسخ چندان قوی به اقلام تعهدی اختیاری نشان نمیدهند.