سنجش توان اقتصادی استانهای ایران برای توسعة منطقهای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
2 استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
doi
چکیده
تحقق توسعه ملی و اقتصاد مقاومتی، مستلزم شناخت امکانات و توانمندیهای موجود اقتصادی مناطق مختلف کشور است. موضوعی که در برنامهریزیهای ملی توسعه به آن توجه کمتری میشود و اغلب شاخصهای کلان ملی برای سیاستگذاریهای منطقهای مورد توجه قرار میگیرند. عدم شناخت درست از توانمندیهای اقتصادی استانهای کشور، مانع سیاستگذاری و برنامهریزی مطلوب برای توسعة منطقهای است. شناخت امکانات و توانمندیهای اقتصادی، برای تدوین و اجرای سیاستهای توسعة اقتصادی ضروری است. هدف این مقاله شناخت و رتبهبندی استانهای کشور از نظر نماگرهای توسعة اقتصادی است. دادههای آماری 72 نماگر کلیدی از سرشماریهای آماری مرکز آمار ایران در بخش حسابهای ملی و منطقهای استخراج شدهاند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار فضایی مانند آماره موران و روش تصمیمگیری چندمعیاره TOPSIS و ضریب تغییرات C.V برای انعکاس پراکنش فضایی، رتبه و چگونگی توزیع نماگرهای اقتصادی منطقهای استفاده شده است. نتایج رتبهبندی به روش TOPSIS، نشان میدهند که استان تهران با امتیاز نهایی 0/67 در رتبه اول و استان چهارمحال و بختیاری با امتیاز 0/18 در رتبه آخر توان اقتصادی توسعة منطقهای قرار دارند و تفاوت قابل توجهی از نظر میانگین رتبهبندی (0.5)، بین استانهای مختلف کشور وجود دارد. نتیجه اینکه، توان اقتصادی مناطق بر مبنای نماگرهای کلان توسعة منطقهای کاملا متفاوت است و به سیاستگذاری و برنامهریزی متناسب با توانمندیهای اقتصادی در سطح ملی و منطقهای نیاز دارد. در پایان بر مبنای یافتههای پژوهش، پیشنهادهایی همانند اجرای برنامهریزی آمـایش سرزمین (برنامهریزی فضایی) برای ارتقای توانمندیهای اقتصادی توسعة منطقهای، ارائه شدهاند. واژگان کلیدی: حسابهای ملی و منطقهای، توان اقتصادی، TOPSIS، ایران.