مدل پویای تعامل پایداری و بهبود عملکرد مالی در نظام بانکی

نویسندگان
doi
10.71818/ecj.2026./1225180
چکیده

تحولات جهانی در حوزه پایداری، بانک‌ها را به شناخت پیوند میان پایداری و عملکرد مالی واداشته است. این پژوهش با هدف ارتقاء عملکرد مالی بانکداری پایدار، مدلی پویا با محوریت متغیرهایی چون ROA، ROE، سود انباشته، جذب سپرده و سرمایه‌گذاری در فناوری طراحی کرده است. برای درک پویایی‌های درونی سیستم بانکی، مدلی مبتنی بر رویکرد پویایی سیستم در محیط نرم‌افزار ونسیم توسعه یافته و داده‌های تجربی و ثانویه مربوط به سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳ مبنای ساخت مدل قرار گرفته‌اند. مدل شامل دو بخش اصلی «پایداری» و «عملکرد مالی» است و ساختار آن بر حلقه‌های بازخوردی همچون چرخه تقویت‌کننده سودآوری و چرخه تنظیم‌کننده پایداری–بازدهی استوار است. پس از اعتبارسنجی، رفتار مدل در دوره پیش‌بینی ۱۴۰۴ تا ۱۴۱۰ و در قالب سه سیاست محوری شامل گسترش فناوری، توسعه تسهیلات سبز و تقویت پایبندی به اصول ESG تحلیل شد. نتایج نشان می‌دهد سیاست‌های مبتنی بر پایداری، مسیر شاخص‌های عملکردی را به سمت رشد و بهبود پایدار هدایت می‌کنند. ترکیب سیاست‌ها اثر هم‌افزاتر داشته و تحلیل حساسیت، انعطاف مدل را نسبت به تغییرات ورودی تأیید می‌کند. این پژوهش با ارائه چارچوبی پویا برای ادغام اصول ESG در تحلیل رفتار مالی بانک‌ها، دیدگاهی نوین در مدل‌سازی بانکداری پایدار ارائه می‌دهد. به‌کارگیری حلقه‌های بازخورد چندسطحی، سازوکار پویای اعتماد مشتری و تحلیل سناریوهای آینده‌نگر، از نوآوری‌های اصلی مدل محسوب می‌شود.