بررسی اثر نااطمینانی بر تصمیم ورود سرمایه‎‌گذاران خارجی به ایران

doi
چکیده

از میان عوامل موثر بر جریان‌های سرمایه‌گذاری خارجی، نااطمینانی یکی از موارد تعیین کننده قلمداد می‌شود. نااطمینانی حدود هر عاملی را در هر فرآیند انتخاب آشکار می‌کند و منشأ قاعده‌های رفتاری است. عدم اطمینان بیشتر، مدیران را وادار به ساده‌سازی فرآیند تصمیم‌گیری و تقویت اعتماد خود به قوانین رفتاری می‌کند. در یک عملیات سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، هر تصمیم جدید با منابع بالقوه اطلاعاتی در مورد هزینه‌ها، درآمد و ریسک سروکار دارد. اما دسترسی به خود این منابع، مؤلفه عدم اطمینان است. به دلیل عدم اطمینان مدیران نمی‌دانند که آیا انتخاب اطلاعات جدید عملکرد آن‌ها را بهبود می‌بخشد یا خیر. پاسخ آن‌ها به اطلاعات بالقوه هم به محیط بستگی دارد و هم به ادراکات فردی. در این مقاله به منظور بررسی اثر نااطمینانی بر سرمایه‎‌گذاری مستقیم خارجی در ایران از روش الگوی خود رگرسیون برداریVAR استفاده شده است. داده‌ها در بازه زمانی 1372 الی 1400 از منابع سازمان سرمایه‌گذاری و کمک‌های اقتصادی و فنی ایران و صندوق بین‌الملل پول جمع‌آوری شده است. این مقاله؛ از حیث هدف کاربردی و از نظر جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات توصیفی از نوع علی و کاربردی می‌باشد. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل بوسیله روش همجعی جوهانسون، بیانگر این است که نسبت موجودی سرمایه تولید ناخالص(cpi) تأثیر مثبت، نرخ تورم(inf) تأثیر منفی و درنهایت نااطمینانی(ins) تأثیر منفی بر روی جریان ورودی سرمایه توسط سرمایه‌گذاری خارجی دارد. یافته‌های مدل الگوی خود رگرسیون برداریVAR بیانگر این است نااطمینانی بر تصمیمات سرمایهگذاران خارجی اثر منفی دارد.