ارائه الگوی درگیری تحصیلی بر اساس خود تنظیمی و انگیزش پیشرفت با میانجی گری اخلاق تحصیلی: نقش تعدیلگر پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان شهر اهواز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. fkaman50@gmail.com
2 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.(نویسنده مسئول) b.makvandi@iauahvaz.ac.ir
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. homaei@iauahvaz.ac.ir
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. Saeedbakhtiarpoor@iauahvaz.ac.ir
5 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. M.alizadeh@iau.ac.ir
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی درگیری تحصیلی بر اساس خود تنظیمی و انگیزش پیشرفت با میانجی گری اخلاق تحصیلی: نقش تعدیلگر پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان صورت گرفته است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانش¬آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اهواز در سال 1401-1400 بود که 358 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده¬ها با استفاده از پرسشنامه های (خودتنظیمی بوفارد،1995)، (انگیزه پیشرفت هرمنس،1970)، (درگیری تحصیلی ریو ،2013) و (اخلاق تحصیلی گل پرور،1389)، انجام شدند. داده ها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 و آموس نسخه 26 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که تمام مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم، خود تنظیمی و انگیزش پیشرفت به درگیری تحصیلی (05/0>P)، معنادار بودند. همچنین یافته ها نشان داد، نقش تعدیلگری متوسط پیشرفت تحصیلی در خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت به درگیری تحصیلی (05/0>P)، معنادار نبود ولی اخلاق تحصیلی به درگیری تحصیلی (05/0>P)، معنادار بود. با توجّه به نتایج یافته ها، اخلاق تحصیلی می تواند نقش میانجی در همبستگی بین خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت با درگیری تحصیلی و متوسط پیشرفت تحصیلی، نقش تعدیلگری در اخلاق تحصیلی به درگیری تحصیلی داشته باشد.