ارائه الگوی درگیری تحصیلی بر اساس خود تنظیمی و انگیزش پیشرفت با میانجی گری اخلاق تحصیلی: نقش ‏تعدیلگر پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان شهر اهواز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. fkaman50@gmail.com

2 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.(نویسنده مسئول) b.makvandi@iauahvaz.ac.ir

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. homaei@iauahvaz.ac.ir

4 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. Saeedbakhtiarpoor@iauahvaz.ac.ir

5 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز. ایران. M.alizadeh@iau.ac.ir

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی درگیری تحصیلی بر اساس خود تنظیمی و انگیزش پیشرفت با میانجی گری اخلاق تحصیلی: نقش ‏تعدیلگر پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان صورت گرفته است. روش پژوهش،‎ ‎توصیفی از‎ ‎نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. ‏جامعه‎ ‎آماری شامل دانش¬آموزان‎ ‎دختر دوره دوم متوسطه شهر اهواز در سال 1401-1400 بود که 358 نفر به روش نمونه گیری ‏تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار‎ ‎گردآوری‎ ‎داده¬ها با استفاده از پرسشنامه های (خودتنظیمی بوفارد،1995)، (انگیزه پیشرفت ‏هرمنس،1970)، (درگیری‎ ‎تحصیلی‎ ‎ریو ،2013) و (اخلاق تحصیلی گل پرور،1389)، انجام شدند. داده ها در‎ ‎نرم‎ ‎افزار‎ ‎اس‎ ‎پی‎ ‎اس‎ ‎اس‎ ‎نسخه‎ ‎‏26‏‎ ‎و‎ ‎آموس‎ ‎نسخه‎ ‎‏26‏‎ ‎تحلیل‎ ‎شدند. یافته ها نشان داد که تمام مسیرهای‎ ‎مستقیم و غیرمستقیم، خود تنظیمی و انگیزش ‏پیشرفت به درگیری تحصیلی (05/0>‏P‏)، معنادار بودند. همچنین یافته ها نشان داد، نقش تعدیلگری متوسط پیشرفت تحصیلی در ‏خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت به درگیری تحصیلی (05/0>‏P‏)، معنادار نبود ولی اخلاق تحصیلی به درگیری تحصیلی (05/0>‏P‏)، ‏معنادار بود. با توجّه به نتایج یافته ها، اخلاق تحصیلی می تواند نقش میانجی در همبستگی بین خودتنظیمی و انگیزش پیشرفت با ‏درگیری تحصیلی و متوسط پیشرفت تحصیلی، نقش تعدیلگری در اخلاق تحصیلی به درگیری تحصیلی داشته باشد.‏