بررسی شکلگیری زبان زنانه در آثار فریبا وفی از منظر نظریة طرحوارههای تصویری
نویسندگان
1
2
doi
10.71638/farsij.2024.926581چکیده
هدف مقالة حاضر، تبیین پایههای شناخت فریبا وفی و نحوة شکلگیری زبان زنانهاش، بر اساس نظریة طرحوارههای تصویری است. از این رو، پژوهش حاضر بر آن است که نشان دهد، از منظر زبانشناسی شناختی، استعاره صرفاً ابزاری زبانی در راستای تزئین کلام نیست؛ بلکه، ابزاری شناختی است که بیتردید با جنسیت نویسنده نیز در ارتباط است. این مقاله به روش تحلیلی–توصیفی بر مبنای مطالعات کتابخانهای به انجام رسیده است و چارچوب نظری آن، وامدار نظریة طرحوارههای تصویری جانسون است. در این مقاله، پس از تأملی بر سمت و سوی زبانشناسی شناختی، بر روی استعاره درنگ کردهایم و سپس با معرفی نظریة طرحوارههای تصویری و شاخه های آن، به گزارش طرحوارههای تصویری آثار فریبا وفی پرداختهایم. در پایان، این مقاله، به این نتیجه میرسد که طرحوارههای تصویری وفی، نشانگر نظام شناختی او به عنوان یک زن هستند و تقویتکنندة شالودة تجربیات او برای دستیابی به زبانی خاص به حساب میآیند. به مدد کشف طرحوارههای تصویری بهکارگرفتهشده در آثار وفی، میتوان دریافت که طرحوارههای تصویری آثار این نویسنده، از وحدت نگرش وکنشهای پایدار او به عنوان یک زن با محیط فرهنگی و فیزیکیاش سرچشمه میگیرند و این همه در نهایت منجر به شکلگیری زبانی خاص برای او میشود.
