حرمت خود، نگرش فرزند به والدین و زورگویی در دانش آموزان مدرسه
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران moradyanm@yahoo.com
2 استادیار سابق گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران(نویسنده مسئول)kianersi.f@gmail.com
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
زورگویی یک نوع خشونت سطح پایین به شمار میآید که اخیرا مورد توجه روانشناسان مدرسه قرار گرفته است. هدف این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، تعیین سهم حرمت خود و نگرش فرزند به والدین در پیش بینی زورگویی در دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبیرستان دولتی شهرستان بجنورد(93-92) بود.400 دانش آموز(200 دختر و 200 پسر) با استفاده از نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به پرسش نامه های آزمون سنجش روابط نوجوانان همسال (پارادا، 2000)، آزمون سنجش حرمت خود (روزنبرگ، 1965) و آزمون سنجش نگرش فرزند به والدین (والتر دبیلیو هودسن، 1976) پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss 18 در دو سطح بهره گرفته شد. در سطح آمار توصیفی با استفاده از شاخص های آماری میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نتایج ارائه شد. آلفای کرونباخ در پژوهش حاضر برای پرسش نامه های آزمون سنجش روابط نوجوانان همسال برای زورگویی کلامی، جسمانی، اجتماعی به ترتیب 80/0، 76/0، 79/0 و برای قربانی شدن کلامی، جسمانی، اجتماعی به ترتیب 82/0، 77/0، 78/0 می باشد؛ همچنین آلفای کرونباخ برای آزمون سنجش حرمت خود 82/0، و برای آزمون سنجش نگرش فرزند به والدین، مادر 91/0 و پدر 93/0، بوده است که همگی معنادار بوده اند و بیانگر اعتبار درونی این پرسشنامه ها می باشند. مبتنی بر نتایج، بین زورگویی کردن، قربانی شدن، حرمت خود و نگرش فرزند به والدین رابطه معناداری وجود دارد. حرمت خود و نگرش فرزند به والدین قادر به پیش بینی ابعاد زورگویی و قربانی شدن هستند. پیشنهاد میشود در جهت ارتقاء میزان آگاهی معلمان، والدین و دیگر اولیاء مدرسه از این پدیده و نحوه کمک به فرزندان خود در این رابطه آموزش های کاربردی انجام شود.