حرمت خود، نگرش فرزند به والدین و زورگویی در دانش آموزان مدرسه

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران moradyanm@yahoo.com

2 استادیار سابق گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران(نویسنده مسئول)kianersi.f@gmail.com

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
چکیده

زورگویی یک نوع خشونت سطح پایین به شمار می­آید که اخیرا مورد توجه روانشناسان مدرسه قرار گرفته است. هدف این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، تعیین سهم حرمت خود و نگرش فرزند به والدین در پیش بینی زورگویی در دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبیرستان دولتی شهرستان بجنورد(93-92) بود.400 دانش آموز(200 دختر و 200 پسر) با استفاده از نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به پرسش نامه های آزمون سنجش روابط نوجوانان همسال (پارادا، 2000)، آزمون سنجش حرمت خود (روزنبرگ، 1965) و آزمون سنجش نگرش فرزند به والدین (والتر دبیلیو هودسن، 1976) پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss 18 در دو سطح بهره گرفته شد. در سطح آمار توصیفی با استفاده از شاخص های آماری میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون نتایج ارائه ­شد. آلفای کرونباخ در پژوهش حاضر برای پرسش نامه های آزمون سنجش روابط نوجوانان همسال برای زورگویی کلامی، جسمانی، اجتماعی به ترتیب 80/0، 76/0، 79/0 و برای قربانی شدن کلامی، جسمانی، اجتماعی به ترتیب 82/0، 77/0، 78/0 می باشد؛ همچنین آلفای کرونباخ برای آزمون سنجش حرمت خود 82/0، و برای آزمون سنجش نگرش فرزند به والدین، مادر 91/0 و پدر 93/0، بوده است که همگی معنادار بوده اند و بیانگر اعتبار درونی این پرسشنامه ها می باشند. مبتنی بر نتایج، بین زورگویی کردن، قربانی شدن، حرمت خود و نگرش فرزند به والدین رابطه معناداری وجود دارد. حرمت خود و نگرش فرزند به والدین قادر به پیش بینی ابعاد زورگویی و قربانی شدن هستند. پیشنهاد می­شود در جهت ارتقاء میزان آگاهی معلمان، والدین و دیگر اولیاء مدرسه از این پدیده و نحوه کمک به فرزندان خود در این رابطه آموزش های کاربردی انجام شود.