تدوین بستهی آموزش روابط والد- فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد و تعیین اثربخشی آن بر خودکارآمدی دانش آموزان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی تربیتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. mehralibabaei@yahoo.com
2 گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.d.hosseininasab@gmail.com
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران(نویسنده مسئول)alinaghi.aghdasi@yahoo.com
doi
چکیده
تعیین اثربخشی آموزش روابط والد-فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی فرزندان با استفاده از بستهی آموزشی تدوینشده هدف این مطالعه بود که به روش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. 42 نفر از دانش آموزان پسر دوره اول دبیرستان و مادران آنها با توجه به هدف مطالعه به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل قرار داده شدند. مادران گروه آزمایش، مداخلات آموزشی را بر اساس بستهی آموزشی تدوینشده طی 10 جلسه 90 دقیقهای در طول 10 هفته دریافت کردند. قبل از شروع فرایند مطالعه و پس از پایان جلسات آموزشی، خودکارآمدی دانش آموزان با استفاده از پرسشنامه خودکارآمدی بندورا موردسنجش قرار گرفت. پکیج آموزشی با استفاده از مطالعات کتابخانهای/ اسنادی به روش سنتز پژوهی تدوین و روایی آن به روش روایی محتوایی، مدل لاوشه (1975)، نظر جمعی گروه خبرگان تعیین شد. CVI محاسبهشده بین 9/0 تا 1 به دست آمد که نشان از قابلیت اعتبار بستهی آموزشی است. نتایج نشان داد که مداخلات آموزشی روابط والد- فرزندی مبتنی بر پذیرش و تعهد با استفاده از بستهی آموزشی تدوینشده بر خودکارآمدی دانش آموزان بهطور معناداری مؤثر بوده است ( ). درنتیجه میتوان از مداخلات آموزش روابط والد- فرزند با کمک فنهای مبتنی بر پذیرش و تعهد برای افزایش و ارتقای خودکارآمدی دانش آموزان استفاده کرد.
