سنجش مؤلفههای تابآوری شهری نمونه موردی: کلانشهرکرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز، ایران
2 استادیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
doi
چکیده
امروزه جوامع در تلاش برای دستیابی به شرایطی هستند که در صورت وقوع بحران، بازگشت سریع آن ها را به وضعیت پیش از بحران فراهم سازد. از این رو پژوهش حاضر با هدف سنجش مؤلفههای تابآوری شهری در کلانشهرکرمانشاه است که با استفاده از روش اسنادی – پیمایشی سعی گردیده است مؤلفههای مهم و تأثیرگذار در این حوزه مورد ارزیابی و واکاوی قرار گیرد. برای گردآوری دادههای پژوهش از نظرات ۴۲ نفر از کارشناسان مرتبط با موضوع پژوهش استفادهشده است. نتایج پژوهش نشان میدهد عامل کالبدی- مدیریتی، از اولویت بیشتری جهت گرایش به سمت تابآوری شهری دارد و هر ۵ مؤلفه نهادی- مدیریتی، زیر ساختاری، کالبدی مدیریتی، اجتماعی و اقتصادی تأثیر مستقیم و معناداری بر فرآیند تابآوری شهری در برنامهریزی شهری کرمانشاه دارند. برای بررسی بین مناطق از آزمون ویلکاکسون استفاده شده است و نتایج به صورت نقشه در سیستم اطلاعات جغرافیایی تحلیل شده اند. مناطق 4،5 و 1 به ترتیب کمترین تاب آوری را طبق نظر کارشناسان نشان می دهند. در خاتمه پیشنهاداتی که نیازمند توجه جدی مدیران و برنامه ریزان شهری است مطح شده است تا با کاربست این مهم بتوانی چالشهای پیش روی تابآوری شهری در کلانشهر کرمانشاه را ساماندهی کرد.