طراحی و تبیین مدل عوامل پیشبرنده اجرای خطمشیهای هوشمندسازی در مدارس متوسطه استان قزوین
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه حسابداری، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 استادیار گروه مدیریت آموزشی،عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی گرگان،ایران
4 گروه مدیریت آموزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
چکیده
با توجه به نقش سازنده و موثر هوشمندسازی مدارس در ارتقای یادگیری در مدارس، پژوهش حاضر قصد دارد مدلی را در زمینه اجرای اثربخش خطمشیهای هوشمندسازی مدارس مبتنی عوامل پیشبرنده طراحی نماید.این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ طرح تحقيق، جزو پژوهشهای توصيفي و از نوع پیمایشی بوده و از حیث زمان انجام نیز مقطعی است. در بخش کیفی، دادهها از طریق بررسی منابع و متون معتبر و نیز مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته با خبرگان جمعآوری گردید و با روش تحلیل محتوا صورت پذیرفت. در بخش کمی، دادهها با پرسشنامه از 154 نفر از مدیران و معاونین مدارس هوشمند استان قزوین در مقطع متوسطه دوم گردآوری شد و به منظور طراحی مدل کمّی از سیستم استنتاج فازی بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان میدهد که زیرساختهای هوشمندسازی (شامل تأمین تجهیزات هوشمندسازی و تأمین شرایط هوشمندسازی)؛ تأمین منابع سازمانی کارآمد (شامل توسعه نیروی انسانی ماهر و تأمین منابع مالی)؛ فرآیند اجتماعیسازی(شامل اجتماعیسازی دانشآموزان و والدین) و عوامل فرهنگی/قانونی(همسویی خطمشیهای هوشمندسازی با ارزشهای اخلاقی و اجتماعی، پایبندی خطمشیها به هنجارهای قانونی)، بعنوان ابعاد اجرای خطمشیهای هوشمندسازی مدارس مبتنی بر عوامل پیشبرنده شناسایی شده است. تحلیل دادههای کمّی حاکی از آن است که ارتقای زیرساختها؛ تأمین منابع سازمانی کارآمد؛ فرآیند اجتماعیسازی و عوامل فرهنگی/قانونی باعث اجرای اثربخش خطمشیهای هوشمندسازی در مدارس میشود. فرآیند اجتماعیسازی و منابع سازمانی به طور یکسان بیشترین تأثیر را بر اجرای خطمشیهای هوشمندسازی مدارس دارند و زیرساختها و عوامل فرهنگی/قانونی همزمان در اولویت بعدی قرار گرفتهاند؛ بنابراین شایسته است ارتقای عوامل مذکور توسط مسئولین مورد توجه قرار گیرد.
