فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش، مقایسه اثربخشی دو روش آموزش مبتنی بر بازی‌سازی و آموزش سنتی در درس تربیت‌بدنی بر تقویت توانایی‌های تیمی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و آزمایش است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان پسر دانشگاه فرهنگیان استان خراسان شمالی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که به‌صورت تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه ۳۰ نفره تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر بازی‌سازی و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دیدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد ارزیابی توانایی‌های تیمی بود که روایی و پایایی آن در پژوهش‌های پیشین تأیید شده است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که میانگین نمرات پس‌آزمون توانایی‌های تیمی در گروه بازی‌سازی به‌طور معناداری بالاتر از گروه سنتی بود. همچنین، ابعاد مختلف توانایی‌های تیمی نظیر همکاری، مسئولیت‌پذیری، ارتباط مؤثر و تصمیم‌گیری گروهی در گروه آزمایش بهبود چشمگیری یافت. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر بازی‌سازی به‌دلیل ویژگی‌های تعاملی، انگیزشی و چالش‌برانگیز خود، بستری مناسب برای ارتقاء مهارت‌های تیمی دانشجویان فراهم می‌کند. بنابراین، استفاده از این روش در برنامه‌های درسی تربیت بدنی دانشگاهی به‌منظور ارتقاء یادگیری گروهی و مهارت‌های اجتماعی توصیه می‌شود.