بررسی رابطه انتقال آموزش به محیط کار با یادگیری-یاددهی سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت اموزشی،گروه علوم تربیتی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ايران. arzk3358@gmail.com
2 گروه علوم تربیتی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
3 گروه علوم تربیتی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران. (نویسنده مسئول) soleimanpouromran@iau.ac.ir
doi
چکیده
انتقال آموزش به محیط کار، عامل مهم بازگشت سرمایهگذاری های آموزشی و اثربخشی آن در سازمان می باشد. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی پیمایشی از نوع همبستگی انجام گردید. جامعه آماری کلیه کارکنان مشغول به خدمت در فرماندهی انتظامی خراسان شمالی به تعداد 3000 نفر بود که مطابق فرمول کوکران تعداد 341 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه انتقال آموزش به محیط کار بر اساس مدل هولتون و بیتس LTSI (2000) و پرسشنامهی محقق ساختهی یاددهی _ یادگیری سازمانی استفاده شد که روایی آن مورد تایید اساتید و خبرگان قرار گرفت و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برآورد گردید. داده های جمع آوری شده با آزمون آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شد. یافته ها حاکی از این بود که بین متغیر مستقل انتقال آموزش به محیط کار و یاددهی _ یادگیری سازمانی با اطمینان 0.095 رابطه وجود دارد. ضریب تعیین برابر 8/43 درصد بدست آمده است و بدان معنی است که پدیده انتقال آزمون به محیط کار توانایی تبیین متغیر یاددهی یادگیری را به اندازه 8/43درصد دارد و متغیر انتقال آموزش به محیط کار تأثیر معنی داری بر یاددهی یادگیری با میزان تأثیر 66.2 درصد دارد. نتایج نشان داد که در پدیده انتقال آموزش به محیط کار و یاددهی _ یادگیری سازمانی، عوامل فردی، عوامل سازمانی و عوامل آموزشی تاثیرگذارند و افزایش سطح انتقال آموزش به محیط کار و بهبود وضعیت یاددهی _ یادگیری سازمانی در سطوح سازمان باعث سرعت بخشید به روند دستیابی به اهداف سازمانی خواهد شد.