تأثیر موسیقیدرمانی بر ریتم خلقی و نشخوار فکری دانشآموزان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران. f.masoudzade@iau.ir
2 گروه هنر، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران.(نویسنده مسئول) n.sedaghat@iau.ir
3 گروه روانشناسی، واحد بهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بهشهر، ایران. m.pourfaraj@gmail.com
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر موسیقیدرمانی بر ریتم خلقی و نشخوار فکری دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر انجام شد. این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان آمل در سال تحصیلی 1404-1403 بود که 30 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگذاری شدند. گروه آزمایش 12 جلسه دو ساعته موسیقیدرمانی فعال دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ریتم خلقی دی اولیویرا و همکاران (2021)، پرسشنامه نشخوار فکری نالن هوکسما و مارو (1991) بود. دادهها با آزمون شاپیرو-ویلک و تحلیل کوواریانس چندمتغیره در 26-SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که موسیقیدرمانی بهطور معنیداری ریتم خلقی را بهبود بخشیده و نشخوار فکری را کاهش داده است (0.001<p). این یافتهها بر اهمیت موسیقیدرمانی بهعنوان مداخلهای غیرتهاجمی در مدیریت اضطراب دانشآموزان تأکید دارد.