ارزیابی کارآمدی آموزش مبتنی بر حل مسئله بر انطباق والدینی، سبک های والدگری و ساماندهی هیجانی در مادران دارای فرزند خردسال پرخاشگر

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی ادیب مازندران، ساری، ایران

2 کارشناسی ارشد روانشناسی، موسسه آموزش عالی ادیب مازندران، ساری، ایران

3 گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.

doi
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر ارزیابی کارآمدی آموزش مبتنی بر حل مسئله بر انطباق والدینی، سبک های فرزند پروری و ساماندهی هیجانی مادران دارای فرزند خردسال پرخاشگر بود. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون و با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران کودکان قبل سن دبستان شهر بابل که با استفاده از پرسشنامه پرخاشگری کودکان واحدی و همکاران (1387) رفتار پرخاشگرانه دارند، بود. در اين پژوهش تعداد افراد نمونه براي هر يک از گروه­هاي آزمايش و گروه کنترل 17 نفر و در مجموع 32 نفر با توجه به طرح پژوهشی (نیمه­آزمایشی) بصورت در دسترس و از بین داوطلبان و با توجه به ملاک­های ورود و خروج نمونه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل درنظر گرفته شد. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه­های ساماندهی هیجانی گراس و جان (2003)، سبک‌های والدگری بامریند (1991)، انطباق والدینی پورتر (1954) و پرخاشگری واحدی و همکاران (1387) استفاده شد. آموزش حل مسأله توسط ظفري و همکاران (1401) در 8 جلسه 60 دقیقه­ ای اجرا شد. نتایج  نشان­ داد که آموزش حل مسئله بر ساماندهی هیجانی مادران دارای فرزند پرخاشگر به میزان 31/0 واحد تأثیر دارد  و این روش آموزشی بر کاهش سطح سرکوبی مادران دارای فرزند پرخاشگر به میزان 25/0 واحد تأثیر دارد. همچنین، آموزش حل مسئله بر سبک­های والدگری مادران دارای فرزند پرخاشگر به میزان 28/0 واحد تأثیر دارد . هم‎چنین آموزش حل مسئله بر بهبود سطح انطباق والدینی مادران دارای فرزند پرخاشگر به میزان 32/0 واحد تأثیر دارد.