مطالعه نمادهایی از دین های ایرانی پس از اسلام در اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی (م.سرشک)
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامي، خرم آباد، ایران.
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامي، خرم آباد، ایران.
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامي، خرم آباد، ایران.
doi
//doi.org/10.71638/farsij.2025.55168چکیده
م. سرشک، از شاعران بزرگ پس از مشروطه ایران است که اندیشههای اجتماعی و موضوعاتی همچون آزادی، آزادیخواهی و استبدادستیزی از آرمانهای او بوده و حجم کثیری از اشعار وی را در برگرفته است . هدف از پژوهش حاضر مطالعه نمادهایی از دین های ایرانی پس از اسلام در اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی (م.سرشک) می باشد. از آنجا که این تحقیق از گونهی بررسیهای ادبی است لذا نوع روش تحقیق تحلیلی- توصیفی است. شیوهی گردآوری اطلاعات در این پژوهش، مطالعهی دقیقِ جامعهی آماریِ تحقیق، یعنی آثار شعری شفیعیکدکنی و منابع علمی مرتبط با آن و «یادداشتبرداری» بوده است. نتایج نشان داد، دین اسلام با تمام ابعاد آن ازجمله: قرآن، فرهنگ قرآنی، تفسیرهای قرآن، عقاید عرفا و صوفیه و... در اکثر اشعار شفیعیکدکنی جریان دارد. آشنایی عمیق وی با قصص قرآنی، تورات، انجیل، تفاسیر و روایات اسلامی سبب گردیده تا از داستانهای انبیاء بهرهی وافری ببرد. داستان آدم، خضر، ابراهیم، عیسی، موسی، سلیمان، و ... با معانی سمبلیک و نمادینی که در خود نهفته دارند، در خدمت خلق مضامینی تازه قرار گرفتهاند.