نگرش جوانان نسبت به منزلت اجتماعی سالمندان و رابطه آن با دینداری (مورد مطالعه: شهر مشهد)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران

2 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران(نویسنده مسئول)

doi
1518
چکیده

این مطالعه علمی با هدف بررسی رابطه دینداری با نگرش جوانان نسبت به منزلت اجتماعی سالمندان در شهر مشهد انجام شده است. پژوهش از نوع پیمایشی بوده و تکنیک مورد استفاده پرسشنامه می‌باشد. اعتبار ابزار از نوع صوری و محتوا به تایید اهل فن رسیده و پایایی و قابلیت تعمیم نتایج توسط ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تایید شده است. جامعه آماری جوانان 18 تا 35 سال انتخاب شده‌اند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 270 نفر بوده و نمونه‌گیری به شکل تصادفی طبقاتی اجرا شده است. یافته های تحقیق نشان می‌دهد؛ شاخص دینداری و تمام ابعاد آن و نگرش به منزلت اجتماعی سالمندان و تمام ابعاد آن میانگینی بالاتر از حد وسط داشته، و همچنین آزمون فرضیات بیانگر، رابطه معنادار و مثبت بین دینداری با نگرش جوانان نسبت به منزلت اجتماعی سالمندان می‌باشد. به این معنا که، هر چه دینداری جوانان رشد یافته‌تر باشد، نگرش مثبت آن‌ها نسبت به منزلت اجتماعی سالمندان بیشتر می‌شود. با توجه به نقش مهم سنت‌ها و عقاید مذهبی در ارزشمند بودن سالمندی، کاهش میزان دینداری بر منزلت اجتماعی سالمندان تاثیر منفی گذاشته و باعث شکل گرفتن شرایط نامناسب زندگی و طرد شدن آنها از جامعه می شود.