مطالعهی وجوه متفاوت ویژگی اغواگری در شخصیت پردازی زنان شاهنامه
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
doi
چکیده
زنان شاهنامه ویژگیهای شخصیتپردازانهی متنوعی دارند گاه مادرانی صبور و وفادار و خردمندند و گاهی زنانی زیبا و دارای صفاتی همچون دلاوری، نیرومندی حیا و شرم و... هستند و در پارهای از مواقع این زنان معشوقههای اغواگر و افسونگر با زیبایی جادوییاند زنانِ شاهنامه تأثیرگذار بر سرنوشت مردان هستند. فردوسی بادقت بسیار سعی بر آن داشته است تمامیِ ابعاد شخصیت زنان را در اثر خود بازتاب دهد و اغواگری و افسونگریِ زنان با وجوه متفاوت در شاهنامه بروز مییابد. هدف از این پژوهش بررسی و مطالعهی ابعاد متفاوت ویژگی اغواگری در زنان منتخب از شاهنامه و مقایسه آنها با یکدیگر است روش پژوهش توصیفی- تحلیلی در نظر گرفته شده است و شیوهی گردآوری اطلاعات اسنادی است همچنین برگزیدن نمونهها به شیوهی انتخابی- هدفمند است از میان زنان شاهنامه چهار زن برگزیده شدهاند که در ویژگی شخصیت پردازانهی آنها صفت اغواگری مشخص و متمایز است. سودابه، گردآفرید، شیرین و روشنک نمونههای مورد نظر هستند با مطالعه و دقت بر ابعاد شخصیت این زنانِ منتخب میتوان وجوه متفاوت ویژگی اغواگری و نتایج مثبت و منفی آن را دریافت. در سودابه اغواگری در جهت امیال کامجویانه و قدرتطلبی است که منجر به ویرانی و تباهی میشود در گردآفرید این ویژگی در جهت دفاع از موقعیت خویش و دژسپید و جلوگیری از تجاوز به خاک ایران است در شیرین در راستای دستیابی به عشق و قدرت و در روشنک به سبب حفاظت از اقتدار و فرهنگ و تمدن ایران بروز مییابد.