مقایسه تاثیر تدریس تحول آفرین و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش ‏آموزان ‏دارای افت تحصیلی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

2 دانشیار گروه مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، اردبیل، ایران.

3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

doi
چکیده

چکیده هدف: تحقیق حاضر با هدف مقایسه تاثیر تدریس تحول‏آفرین ‏و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش‏آموزان ‏دارای افت تحصیلی انجام شد. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی بود. روش: از بین دانش‏آموزان ‏پسر متوسطه دوره دوم پارس آباد در سال 1403، تعداد 60 نفر با روش تصادفی با اندازه‏گیری ‏مکرر انتخاب شدند و در گروه تدریس تحول‏آفرین ‏(20 نفر)، گروه تدریس معکوس (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند و پرسشنامه نیازهای بنیادین روانشناختی لاگاردیا و همکاران (2000) در بین نمونه‏های ‏مورد مطالعه توزیع شد. بعد از آن روش تدریس تحول‏آفرین ‏و روش تدریس معکوس با استفاده از پروتکل‏های ‏آموزشی به گروه آزمایش آموزش داده شد و سپس پرسشنامه‏های ‏استاندارد به طور مجدد توزیع شد و بعد از جمع آوری پرسشنامه‏ها، ‏داده‏ها وارد نرم‏افزار SPSS شد و با آزمون تحلیل واریانس با اندازه‏گیری ‏مکرر تحلیل شد. یافته­ ها: بین تاثیر تدریس تحول‏ آفرین ‏و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش‏آموزان ‏دارای افت تحصیلی تفاوت وجود دارد و روش تدریس معکوس تاثیر بیشتری بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش ‏آموزان ‏دارای افت تحصیلی دارد (01/0>p). نتیجه­ گیری: باتوجه به نتایج حاصل از این پژوهش و پژوهش‏های ‏مشابه می‏توان گفت که روش تدریس معکوس بیشتر از روش تدریس تحول‏آفرین ‏باعث بهبود شاخص‏های ‏ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی می‏شود.