مقایسه تاثیر تدریس تحول آفرین و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش آموزان دارای افت تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 دانشیار گروه مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، اردبیل، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
چکیده هدف: تحقیق حاضر با هدف مقایسه تاثیر تدریس تحولآفرین و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانشآموزان دارای افت تحصیلی انجام شد. روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی بود. روش: از بین دانشآموزان پسر متوسطه دوره دوم پارس آباد در سال 1403، تعداد 60 نفر با روش تصادفی با اندازهگیری مکرر انتخاب شدند و در گروه تدریس تحولآفرین (20 نفر)، گروه تدریس معکوس (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند و پرسشنامه نیازهای بنیادین روانشناختی لاگاردیا و همکاران (2000) در بین نمونههای مورد مطالعه توزیع شد. بعد از آن روش تدریس تحولآفرین و روش تدریس معکوس با استفاده از پروتکلهای آموزشی به گروه آزمایش آموزش داده شد و سپس پرسشنامههای استاندارد به طور مجدد توزیع شد و بعد از جمع آوری پرسشنامهها، دادهها وارد نرمافزار SPSS شد و با آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافته ها: بین تاثیر تدریس تحول آفرین و تدریس معکوس بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانشآموزان دارای افت تحصیلی تفاوت وجود دارد و روش تدریس معکوس تاثیر بیشتری بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در دانش آموزان دارای افت تحصیلی دارد (01/0>p). نتیجه گیری: باتوجه به نتایج حاصل از این پژوهش و پژوهشهای مشابه میتوان گفت که روش تدریس معکوس بیشتر از روش تدریس تحولآفرین باعث بهبود شاخصهای ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی میشود.