تأثیر باران‌های اسیدی بر روی محیط زیست و آثار باستانی تخت‌جمشید

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات تهران

2 استادیار دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سروستان *(مسئول مکاتبات)

3 استاد دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی شیمی و نفت

4 استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات تهران

doi
چکیده

با توجه به تخریب سنگ‌های منطقه‌ی باستانی تخت‌جمشید تصمیم گرفته شد تا عوامل مؤثر بر این فرایند بررسی شود. این تحقیق با مطالعه ی نقشه‌های جغرافیایی و نمودار بادهای فصلی و سالیانه منطقه و همچنین نمونه‌گیری از آب باران پیگیری شد. نمونه‌گیری آب های‌ مختلف از مکان‌های متفاوت و مشخص شهرستان مرودشت در زمان‌های معین در سه فصل پاییز، زمستان و بهار به منظور اندازه‌گیری اسیدیته‌ی آب‌ها انجام شد. pH نمونه های ناحیه تخت‌جمشید در سه فصل نمونه‌گیری بین 97/5 و 57/6 بودند و علت آن باران های اسیدی می باشد که یکی از مهم ترین عوامل در تخریب و فرسایش نقوش برجسته‌ی آثار تاریخی مذکور هستند. چنین پیش بینی می گردد که آلاینده‌های متصاعد ‌شده از مجتمع پتروشیمی شیراز و صنایع شهر مرودشت و نیز خودروهای شهرستان توسط بادهای مذکور به سمت غرب و شمال غرب منطقه حرکت‌ کرده و با برخورد به کوه رحمت در دامنه‌ی این کوه که منطقه‌ی باستانی تخت‌جمشید می‌باشد در آب باران حل شده و باعث ریزش باران اسیدی و متعاقبا تخریب سنگ ها و محیط زیست ناحیه می‌گردد