شناسایی کارکرد بهینه شهری الشتر در راستای توسعه پایدار با تاکید بر ارتقاء شاخصهای انسانی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
3 دانشیار رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
doi
چکیده
دستیابی به توسعه پایدار شهری به منظور بهره-برداری مناسب از منابع و ایجاد رابطه متعادل و متوازن میان انسان، اجتماع و طبیعت، هدف آرمانی برنامهریزان و مدیران توسعه شهری میباشد. این پژوهش با هدف کارکرد بهینه شهری الشتر و توسعه پایدار با تاکید بر ارتقاء شاخصهای انسانی است، این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و بررسیهای میدانی است. شاخصهای منتخب در دو مرحله از طریق مطالعه سوابق( طرحهای تحقیقاتی، آمارنامهها، کتب) و بهرهگیری از آراء خبرگان( بهرهگیری از تکنیک دلفی و استخراج نظر نظریهپردازان دانشگاهی و مدیران سازمانهای مرتبط) گردآوری شده است با استفاده از روش دلفی ادغام گردیدند. پس از استخراج شاخصها با استفاده از دو مدل TOPSIS و AHP- FUSSY وزنبخشی و تجزیه و تحلیل شدند، در انتها به وسیله نرم افزار GIS و استفاده از تحلیل semivariogram درونیابی گردیدند؛ نتایج تحقیق نشان میدهد؛ که شهر الشتر با داشتن توانایی نسبی در زمینه کشاورزی در توسعه منطقهای خود میتواند نقش موثری را ایفا نماید همچنین نتایج بخشی برای بررسی وضعیت مناطق شهری الشتر از نظر دسترسی به شاخصهای توسعه پایدار نشان میدهدکه در بین گزینههای تحقیق ارزش وزنی شاخصهای توسعه پایدار نشان میدهد: منطقه 3 با ارزش وزنی 627/0 بالاترین رتبه را دارد، بعد از آن به ترتیب مناطق 2، 4 و 1 به ترتیب با ارزش وزنی 602/0، 578/0 و 541/0 اولویتهای بعدی را به خود اختصاص دادهاند