ارتباط بین به‌موقع بودن گزارش حسابرسی، ریسک حسابرسی و ریسک حاکمیت شرکتی با تاکید بر نقش میانجی مدیریت سود

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

2 استادیار، حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

3 استاد، حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

doi
10.71608/faar.2025.1073362
چکیده

پژوهش حاضر به ارتباط بین به‌موقع بودن گزارش حسابرسی و ریسک حسابرسی با تحلیل نقش میانجیگری و تعدیلگری مدیریت سود و ریسک حاکمیت شرکتی پرداخته است. ویژگی ممتاز این پژوهش ارائه دو شاخص مجزا برای کمی نمودن احتمال ریسک حسابرسی و ریسک حاکمیت شرکتی، برای شرکت‌های عضو نمونه پژوهش بود که این مساله به‌ویژه برای ریسک حسابرسی، در تحقیقات داخلی مشابه نداشته است. در این تحقیقات، عموما از منظر نظری به بحث ریسک حسابرسی پرداخته شده است. بر این اساس، جامعه‌ آماری پژوهش شامل شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های ۱۳۹2 تا ۱۳۹9 بود که بعد از اعمال محدودیت‌ها 140 شرکت در نمونه پژوهش انتخاب شد. نتایج این بررسی نشان داد بین به‌موقع بودن گزارش حسابرسی و ریسک حسابرسی ارتباط منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، ریسک حاکمیت شرکتی ارتباط بین به‌موقع بودن گزارش حسابرسی و ریسک حسابرسی را تعدیل می‌کند، اما مدیریت سود اثر میانجیگری بر روابط تعریف شده در این پژوهش ندارد.